மரபின்மைந்தன் பதில்கள்

ஆன்மீகம் எல்லாவற்றையும் அதன் இயல்புப்படியே ஏற்கச் சொல்கிறது. உலகியல் வாழ்க்கையோ எல்லாப் போராட்டங்களிலும் வெல்லச் சொல்கிறது. இவை ஒன்றுக்கொன்று முரண்பாடாக இல்லையா?
– உமா, கோவை.

ஆன்மீகத்தில் ஈடுபாடுள்ளவர்களைப் பொறுத்தவரை உலகியலென்பதும் ஆன்மீகம் என்பதும் வெவ்வேறில்லை. உலகியலின் ஒவ்வோர் அம்சத்தையும் ஆன்மீகத் தன்மையுடன் செய்கையில் இந்த இடைவெளி அழிந்துவிடும்.
ஒரு போராட்டமான சூழல் ஏற்படுகிறது என்று வைத்துக்கொள்வோம். அந்தப் போராட்டமான சூழலை எதிர்கொள்ள வேண்டுமே தவிர எதிர்ப்புணர்வு தேவையில்லை.
தனக்கு வந்துள்ளது போராட்டமான சூழல் என்பதை முதலில் ஏற்றுக் கொண்டால்தான் அந்தப் போராட்டத்தை வெல்லும் சூழலை உருவாக்க முடியும். அதேநேரம் ஆன்மீகம் இன்னொன்றையும் செய்கிறது.
ஒரு போராட்டத்தில் வெல்வதற்கான முழு ஏற்பாடுகள் எவையோ அவற்றை முழுமையாகச் செய்யும் போதே அந்தச் செயலுடன் தன்னை அடையாளப் படுத்திக் கொள்ளாத பக்குவத்தை ஆன்மீகம் தருகிறது.
அவரவர் வயிற்றுப் பாட்டுக்கான ஆதாரச் செயல்களை செய்யும் போதும் அதிலிருந்து தள்ளிநின்று செய்யவும் முழுமையான திறமை வெளிப்படும் விதமாய் செயல்படவும் வேண்டிய வல்லமையை ஆன்மீகம் அளிக்கிறது.
உலகியல் முழுமைக்கான தேடல்.
ஆன்மீகம் முழுமைக்கான தீர்வு.

44927

ஆய்வுரைத் திலகம் முனைவர் அ.அறிவொளி

44927

ஆய்வுரைத்திலகம் என்றும் இலக்கியப் பேரொளி என்றும் போற்றப்பட்ட அறிவொளி அவர்கள் காலமானார். தமிழ் இலக்கிய உலகில் மேடைத்தமிழின் மறுமலர்ச்சிக்காலம் என ஒன்று இருந்தது. கி.வா.ஜகந்நாதன், திருச்சி பேராசிரியர் முனைவர் ராதாகிருஷ்ணன் போன்றவர்களால் தொடங்கி வைக்கப்பட்ட அந்த மறுமலர்ச்சிக்காலத்தில் தளகர்த்தர்களில் ஒருவர். பல்வேறு கல்வி நிறுவனங்களில் பணிபுரிய முற்பட்டும் அவருடைய இயல்புகள் அவரை நீண்ட காலம் பணிபுரிய விடவில்லை.
வாழ்க்கையை ஒரு பரிசோதனைக்கூடமாக்கிக்கொண்டு,

விதவிதமான சோதனைகளை அவர் நிகழ்த்தி வந்தார். மாட்டுப்பண்ணை வைப்பது, கீரைத் தோட்டம் போடுவது, கீரை வைத்தியம் செய்வது, வண்ணவண்ண கற்களை வைத்துக்கொண்டு அதன் மூலம் மக்கள் பயன்பெறும் விதமாக ஜோதிடம் பார்ப்பது என்று ஆர்வத்தின் காரணமாக சூழல்காரணமாக அவர் ஈடுபட்டு வந்தார்.

தமிழ்மேடைகளில் நகைச்சுவை என்பது புதிய நிறத்தில் வழங்கியவர் அறிவொளி. அவருடைய நகைச்சுவை தர்க்கரீதியானது; தனித்தன்மை கொண்டது. பொதுவாகவே, வழக்காடு மன்றங்களில் அவர் எதிர்வழக்காடுபவராகவே அறியப்பட்டிருக்கிறார். நாவுக்கரசர் சத்தியசீலன் அவர்கள் தலைமையேற்க, ஆ.வ.ராஜகோபாலன் அவர்கள் வழக்குத் தொடுக்க, வழக்கை மறுப்பவராக அறிவொளி அவர்கள் ஒருகாலத்தில் புகழ்பெற்ற கூட்டாக இருந்தது.

அந்த மேடைகளில் அறிவொளி அவர்கள் பின்பற்றிய உத்தி மிகவும் வித்தியாசமானது. ஒரு பாத்திரத்தை நியாயப்படுத்துவதற்கு அந்தப் பாத்திரத்தினுடைய சிறந்த செயல்களை வரிசைப்படுத்துவதோடு மட்டுமல்லாமல், அந்தப் பாத்திரத்தை கேள்விக்குரியதாக்கக்கூடிய மற்ற கதைமாந்தர்களையும் அவர் கேலிக்குக்கு உள்ளாக்கி, தன் பாத்திரத்தை நியாயப் படுத்துவார்.

எடுத்துக்காட்டாக, கர்ணன் குற்றவாளி என்கிற வழக்கு நடைபெறுகிறது. தன்னுடைய தந்தையை ஒரு க்ஷத்திரிய அரசன் வெட்டிக் கொன்றதால், தன் தாயினுடைய அழுகுரல் கேட்டு, ஓடோடி வந்த பரசுராமர், தன் தாய் மொத்தம் 21 முறை மார்பில் அடித்துக்கொண்டு, அழுததால் 21 தலைமுறை க்ஷத்திரிய வம்சத்துக்கு தானே எமனாகத் திகழ்வது என்று முடிவெடுத்துக்கொண்டார் என்று எதிர்வழக்காடுபவர் சொன்னால், அத்தகையவரிடம் கர்ணன் க்ஷத்திரியன் என்பதை மறைத்து கல்வி கற்றது குற்றம் என்பதை வழக்காக வைப்பார்கள்.

இதை மறுக்க முற்படுகிற அறிவொளி, தன்னுடைய கிண்டலை பரசுராமரிடமிருந்து ஆரம்பிப்பார். தாய் அழுவதைக் கேட்டால் ஓடிவருவானா? இல்லை எவ்வளவு முறை மார்பில் அடித்துக்கொண்டு அழுகிறாள் என்று ஒன்று, இரண்டு, மூன்று என்று எண்ணிக்கொண்டு வருவானா? இது என்ன பைத்தியகாரத்தனம் என்று தன் வாதங்களைத் தொடங்குவார்.
அவர் மேடைப்பேச்சாளர்களும் சிறந்த ஆய்வாளராகவும் விளங்கமுடியும் என்று காட்டியவர். கம்பன் குறித்து அவர் எழுதிய நூல்கள், பாவேந்தர் பாரதிதாசன் பற்றிய அவர் எழுதிய புத்தகம் எல்லாம் அவருக்கு பெரிய பெருமைகளைத் தேடித்தந்தன.

வாழ்வினுடைய வேதனைகள் எதையும் பொருட்படுத்தாத மலர்ந்த முகமும் மலர்ந்த மனமும் அவருடைய அரிய பண்புகள். என்னுடைய பாட்டனார், தாளாளராக விளங்கிய பூம்புகார் பேரவைக் கல்லூரியில் அவர் தமிழ்ப்பேராசிரியராக பணிபுரிந்தார். என்னுடைய பாட்டிக்கு ஏழரைச் சனி நடந்தபோது, அவருக்கு ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும், எங்கள் வீட்டுக்கு அறிவொளி அவர்கள் வந்து நளன் சரித்திரம் படித்த கதையை மிக சுவாரசியமாகப் பேசுவார். என்னோடு பகிர்ந்துகொள்வார்.

நான் என்னுடைய 50ஆவது நூலாக திருக்கடவூர் என்ற நூலை எழுதியபொழுது, அப்போது எழுந்த ஓர் ஐயத்தை மிகச் சரியாக தீர்த்தவர் அவர்தான். திருக்கடவூர் கல்வெட்டுகளில் படைஏவிய திருக்கடவூர் என்று காணப்படுகிறதே என்று கேட்டபோது, அதற்கான காரணத்தை அவர் சொன்னார். ஒரு படை ஏவும் தளமாக ராஜராஜசோழன் வைத்திருப்பான். ஒரு ரெஜிமண்ட் அங்கே நிலை நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் என்றார்.

ஒன்று சரியில்லை என்றால் அது சரியல்லாமல் சரியல்ல என்று தொடங்கி அவருடைய வழக்கம் தமிழ் மேடைகளில் புதுமையான முயற்சியாக கருதப்பட்டது. இதுவரை அறிவொளியின் பாணியிலான நகைச்சுவை அவருக்குப் பின்னால் வந்த யாரும் முன்னெடுக்க முடியவில்லை என்பதுதான் உண்மை. அத்தகைய பெருமைக்குரிய அறிஞர் அறிவொளி அவர்களின் மறைவுக்கு என்னுடைய ஆழ்ந்த அஞ்சலியைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

மரபின்மைந்தன் பதில்கள்

பலரும் தங்களின் தனிப்பட்ட குறிப்புகள் இணையத்தால் பறிபோகிறதென்றும் அனைவரின் அந்தரங்கத்திற்கும் ஆபத்தென்றும் சொல்லி வருகிறார்கள். இது பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
கே.லோகநாதன், கோவை.

ஒரு மனிதர் தன் அந்தரங்கம் என எதனை நினைக்கிறார் என்பதே கேள்விக்குரியது. இணையத்தில் நீங்கள் நுழைந்த நொடியிலிருந்தே உங்கள் நடவடிக்கைகள் பதிவாகின்றன. உங்களைப் பற்றிய அடிப்படைத் தரவுகள் அளிக்கப்படுகின்றன.
இணையம் என்ற ஒன்று தோன்றும் முன்னரே உங்களைப் பற்றிய தரவுகளைப் பதியத் தான் செய்கிறீர்கள். நீங்கள் பிறந்து மூன்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு பள்ளியில் சேர்க்கப்படுகையில் தரப்படும்

பிறப்புச் சான்றிதழ் தொடங்கி, பற்பல சேகரங்களால் உங்களைப் பற்றிய தரவுகள் சேகரிக்கப்படுகின்றன. தொழில்நுட்பம் மிக நுண்மையான நிலையில் பொதுப்பயன் பாட்டுக்கு வந்த பிறகு ஒவ்வொரு மனிதனைப் பற்றியுமான தரவுக் கோப்பு தானாகவே உருவாகிறது.

உதாரணமாக நீங்கள் இணையத்துக்குள் ஏதோ ஓர் அடையாளத்துடன் நுழைகிறீர்கள். அது உங்கள் மின்னஞ்சல் முகவரியாக இருக்கலாம், முகநூல் கணக்காக இருக்கலாம். நீங்கள் எந்த எந்தத் தளத்தில் எல்லாம் நுழைகிறீர்கள், பார்வையிடுகிறீர்கள் என்பதெல்லாம் இயல்பாகவே பதிவாகின்றன.
இதன் மூலம் உங்கள் விருப்பங்களை தொழில்நுட்பம் கணித்து சில பரிந்துரைகளைத் தருகிறது. எல்லா நாடுகளிலும் அதன் குடிமக்கள் எண்களால் அறியப்படுகிறார்கள். நம் நாட்டைப் பொறுத்தவரை ரேஷன் அட்டை, வருமான வரி அட்டை, ஆதார் அட்டை போன்ற எண்கள் உங்களுக்கான அடையாளங்கள். அவை உங்கள் உரிமைகளையும், சமூகத்தில் உங்கள் பாதுகாப்பையும், உங்களிடமிருந்து சமூகத்துக்கான பாதுகாப்பையும் உறுதி செய்வதற்கான அடிப்படை ஏற்பாடுகள்.

உதாரணமாக, உங்கள் வாகனத்தை ஓரிடத்தில் பாதுகாப்பாக நிறுத்தி கட்டணம் செலுத்துகிறீர்கள். உங்களுக்குத் தரப்படும் ரசீதில் உங்கள் வாகன எண் குறிக்கப்படுகிறது.
இது எதற்கெனில் வாகனத்தைக் கொண்டு செல்லும்போது உங்கள் ரசீதில் உள்ள எண்ணையும் வாகன எண்ணையும் சரிபார்த்துக் கொள்ள முடியும். அவ்வளவுதான்.
ஆனால் வாகன எண்ணை வைத்துக் கொண்டு வட்டாரப் போக்குவரத்து அலுவலகத்தில் வீட்டு முகவரியை வாங்கிவிட முடியும். எனவே பொது வெளியில் அந்தரங்கம் என்ற ஒன்று தனியாய் இல்லை.

உங்கள் அந்தரங்க விஷயங்களை நீங்கள் அந்தரங்கமாக வைத்துக்கொள்ளும் வரை உங்களுக்குப் பிரச்சினை இல்லை.
ஆனால் இதில் சுவாரசியமான அம்சமொன்று உண்டு. விஞ்ஞானத்தின் இந்த நுட்பமான முகத்துக்கும் விதிக்கொள்கைக்கும் நெருக்கமான ஒற்றுமை உண்டு. கர்மவினை என்பதென்ன? உங்கள் மனதில் எழும் ஒவ்வோர் எண்ணமும் உங்கள் சக்தி உடலில் பதிவாகிறது.
ஒவ்வோர் எண்ணம்,ஒவ்வொரு தொடுகை, ஒவ்வொரு சொல் ஒவ்வொரு செயல் எல்லாமே பதிவாகி வினைத்தொகுதிகளாக உருப்பெறுகின்றன. இதைத்தான் கர்மவினை என ஆன்மீகம் சொல்கிறது. இதைத்தான் இணையமும் தரவுகள் என்கிறது.
இணையத்திலும் சரி ஆன்மீகத்திலும் சரி உங்கள் விதியை நீங்களே எழுதுகிறீர்கள். யாரோ சதி செய்வதாய் அலறுகிறீர்கள்.

வாழ்க்கை மனதின் எல்லை!

ஒருவர் வரைந்தால் கோடு
ஒருவர் வரைந்தால் கோலம்;
ஒருவர் குரலோ பாடல்
ஒருவர் குரலோ புலம்பல்;
ஒருவர் தலைமை தாங்க
ஒருவர் உழைத்தே ஏங்க;
வரைவது விதியா? இல்லை
வாழ்க்கை மனதின் எல்லை!

எண்ணம் கூனிக் கிடந்தால்
எதற்கும் அச்சம் தோன்றும்;
மண்ணைப் பார்த்தே நடந்தால்
மனதில் சோர்வும் வாழும்;
கண்கள் மலர்த்தி உலகைக்
கண்டால் மாற்றம் தோன்றும்;
விண்ணைப் பார்க்கும் மலர்கள்
வெளிச்சம் குடித்தே ஒளிரும்!

தன்னை மதிப்பவர் தமக்கே
துணையாய் நிற்கும் உலகம்;
பொன்னை நிகர்த்த மனதில்
புதிதாய் சிந்தனை பொலியும்;
இன்னும் உயரும் எண்ணம்
இருந்தால் வெற்றிகள் தோன்றும்;
மின்னல் போன்றது வாழ்க்கை
மழையாய்ப் பொழியவும் வேண்டும்!

இருவேறு-எழுத்துலக இயற்கை

சமீபத்தில் நூல் வெளியீட்டு விழா ஒன்றில் வித்தியாசமான அனுபவம் ஒன்று நேர்ந்தது. விழாவில் பேசிய ஒருவர் “இப்போதெல்லாம் புத்தகங்களே விற்பதில்லை. வாசகர்கள் குறைந்து விட்டார்கள். இந்தச் சூழலில் புத்தகம் வெளியிடுவதே பெரிய விஷயம். இதில் எழுத்தாளர்களுக்கு ராயல்டி தருவதெல்லாம் சாத்தியமேயில்லை” என்று பேசினார்.

இன்னொருவர், “அப்படியெல்லாம் இல்லை. இன்று வாசகர்கள் தேடித் தேடிப் படிக்கிறார்கள். வாசிப்பு குறைந்து விட்டது என்[பதெல்லாம் சும்மா” என்று அதே மேடையில் பேசினார்.

இதை வாசித்ததும், “ராயல்டி தருவதெல்லாம் சாத்தியமேயில்லை” என்று பேசியவர் ஒரு பதிப்பாளர் என்றும்,”இல்லையில்லை ! வாசகர்கள் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்” என்று பேசியவர் ஒரு படைப்பாளர் என்றும் நமக்குத் தோன்றும்.

அதுதான் இல்லை.

ராயல்டி தரும் நிலைமை இன்று இல்லை என்று பேசியவர் சிறந்ததோர் எழுத்தாளர்.

வாசகர்கள் தேடித்தேடிப் படிக்கிறார்கள் என்று பேசியவர் சிறந்ததொரு பதிப்பாளர்.

முன்னவர், “மணல்கடிகை” நாவல் எழுதிய நண்பர் திரு.கோபாலகிருஷ்ணன்.

பின்னவர் விஜயா பதிப்பக நிறுவனர் திரு. மு.வேலாயுதம்.

திரு.சு.வேணுகோபால் தமிழ்ச் சிறுகதைகள் குறித்து எழுதிய திறனாய்வு நூல் கோவையிலுள்ள தியாகு பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்டது. அந்த விழாவில்தான் இந்த முரண் உரைகள்.

பதிப்பகத்தார் திரு. வேணுகோபாலுக்கு நூலுக்கான ராயல்டி தொகையை மேடையிலேயே தரவும் மனிதர் பதறிப்போய் விட்டார். “கீழே வந்ததும் ராயல்டி தொகையை உங்களுக்கே வேணாலும் தந்துடறேன்”என ஏற்புரையில் நான்கைந்து முறை சொல்லிவிட்டார் திரு.சு.வேணுகோபால்.

அவர் பேசப்பேசத்தான் விபரம் தெரிந்தது. இதுவரை அவர் எழுதிய நூல்களிலேயே இந்த நூலுக்குத்தான் முதன் முதலாக ராயல்டி வாங்குகிறாராம். அவர் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாலும் அவை அதிர்ந்து போனது.

நுண்வெளிக் கிரணங்கள் நூலில் தொடங்கி வெண்ணிலை,களவுபோகும் புரவிகள், கூந்தப்பனை, ஆட்டம்,திசையெல்லாம் நெருஞ்சி, என்று பற்பல நூல்கள் எழுதியுள்ளவர். இதுவரை ராயல்டி தொகையே பெற்றதில்லை என்பது பலர் புருவங்களை உயர்த்தியது.

தந்த ராயல்டியை திருப்பித் தந்துவிடுகிறேன் என அவர் சொல்வதும், அவர் நண்பர் ராயல்டி தருவதெல்லாம்சாத்தியமில்லை என்று சொல்வதும் அவர்கள் ராயல்டி விரும்பாதவர்களா அல்லது அவர்களுக்கு தரப்படுவதில்லையா என்றெல்லாம் எண்ணத் தூண்டுகிறது.

ஒருபக்கம் பதிப்பகங்கள் ராயல்டி கணக்கு வழக்கில் குளறுபடி செய்வதாய் குற்றச்சாட்டுகள் . இன்னொருபுறம் இதுபோன்ற சர்வபரித்தியாகங்கள். எழுத்துலகின் தன்மையும் இருவேறுதான் போலும்

 

 

 

சர்ச்சைச் சிலந்தி படரும் எழுத்துலக மாளிகைகள்

தமிழில் மட்டும் என்றில்லை. பொதுவாகவே இது குறுஞ்செய்திகளின் காலம். சின்னச் சின்ன தீக்குச்சிகள் உரசி அதன் வழியே பற்றிப் பரவும் நெருப்பில் குளிர்காய உலகம் தயாராக இருக்கிறது.

காத்திரமான எழுத்துகளை எழுதுபவர்கள் இதுபோன்ற உரசல்களை உற்பத்தி செய்பவர்களாகவும் இருப்பதுதான் சோகம். ஏனெனில் அவர்களின் உரமிக்க எழுத்துகளை வாசிப்பவர்கள் எண்ணிக்கையை விட இத்தகைய சர்ச்சைகள் வழி அவர்களை அறிந்து வைத்திருப்பவர்களே அதிகம்.

இந்த சர்ச்சையின் நூல்பிடித்தபடி அதனை எழுப்பியவரின் எழுத்துலகுக்குள் வந்து சேர்பவர்களும் உண்டென்று வாதிடலாம். அந்த எண்ணிக்கை மிகவும் சொற்பம்.

சமீபத்தில் நமது நம்பிக்கை இதழ் ஶ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் நிறுவனத்துடன் இணைந்து ஏற்பாடு செய்திருந்தநிகழ்வொன்றில் பேசிய மூத்த எழுத்தாளர் திரு. மாலன், சமூக ஊடகங்களின் உலகில் மரியாதைக்குரியவர்கள் எவருமில்லை” என்றார்.

உண்மைதான். ஒருவர், தான் எவ்விதமாய் அறியப்பட விரும்புகிறார் என்பதற்கும் அவர் எப்படி அறிந்து கொள்ளப்படுகிறார் என்பதற்குமான வேறுபாட்டை சமூக ஊடகங்கள் வழியே பரவும் சர்ச்சைத் துணுக்குகளே முடிவு செய்கின்றன.

சக எழுத்தாளர்கள் பற்றியவிமர்சனங்கள் இடைக்கால இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்றன. தனிப்பாடல்களில் அவை திரண்டு நிற்கின்றன. கம்பருக்கும் ஒட்டக்கூத்தருக்கும், கம்பருக்கும் அவ்வைக்கும், ஒட்டக்கூத்தருக்கும் புகழேந்திக்கும் இடையிலான மோதல்கள் சிற்றிலக்கியங்களில் சிணுக்கம் காட்டுகின்றன. பேரிலக்கியங்களே பேசப்படுகின்றன.

மயிர் பிளக்கும் விவாதங்கள் புழுதி பரத்தும் பொரணிகள் அவரவர்களின் அழகிய இலக்கியங்கள் மேல் படியாமல் காக்க படைப்புலக பிரம்மாக்கள் பிரயத்தனம் மேற்கொள்ள வேண்டியது அவசியம்

நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே!-10

ஈரோட்டில் நடந்த சம்பவத்தைச் சொல்கிறேன். ஒரு இலக்கிய ரசிகர் அவர். பெண் பேச்சாளர்கள் வந்தால் தட்டிக்கொடுத்து பாராட்டுவார். நல்ல முரடர். நாகப்பட்டிணத்திலிருந்து சென்ற ஓர் அம்மாள் அவரை ஓங்கி அறைந்தார். அவரை கிண்டலாக திருமேனி தீண்டுவார் என்று முன்பெல்லாம் சொல்லியிருக்கிறார்கள். இப்போது அப்பாலும் அடி சார்ந்தார் ஆகிவிட்டார். சிவத்தொண்டு மட்டுமில்லை. சமூகத் தீமைகளை எதிர்த்தாலும் கூட தொண்டர்களுடைய வீரம் நமக்கு வர வேண்டும் என்று சொல்கிறேன். அப்போது நாவுக்கரசர் சொல்லுகிறார். நான் அடியவன்தான் சிவனை வணங்குபவன்தான். ஆனால் ஒன்றை மறந்து விடாதே. நீதியாய் வாழமாட்டேன்; நித்தமும் தூயேன் அல்லேன்.
தினம் தினம் நான் ஒழுங்கானவன் என்று நினைக்காதே. எனக்கும் வாழ்க்கையில் பிரச்சினை உண்டு. கொஞ்சம் அப்படி இப்படி சறுக்கிப் போவேன். ஒருநாள் பூஜை செய்யமறந்துவிடுவேன். ஒருநாள் கும்பிட மறந்துவிடுவேன். ஒரு நாள் கும்பிடமாட்டேன்.

நீதியாய் வாழமாட்டேன் நித்தமும் தூயேன் அல்லேன்
ஓதியும் உணரமாட்டேன்; உன்னையுள் வைக்கமாட்டேன்
சோதியே சுடரே உன்றன் தூமலர் பாதம் காண்பான்
ஆதியே அலந்து போனேன்.

இவ்வளவுதான்.
நாமெல்லாம் நூற்றுக்கு நூறு ஒழுங்காகிவிட்டுத்தான் சிவனை கும்பிடுவோம் என்றால் சிவன் காலம் முழுவதும் காத்துக்கிடக்க வேண்டிதான். நாம் என்றைக்கு ஒழுங்காகி சிவனை கும்பிடுவது. நாவுக்கரசர் சொல்கிறார் பிறப்பதற்கே தொழிலாகி இறக்கின்றார். பிறப்பதற்கே சாகிறான். சாவதற்கே பிறக்கிறான். அப்படியென்றால், சிவன் காத்திருந்து காத்திருந்து காலங்கள் போய்விடும் அவருக்கு. என் இறைவா நான் குறைகள் உள்ளவன். என்னை என் குறைகளுடன் ஏற்றுக்கொள் என்கிறபோது மனதில் குற்றணர்வு நீங்குகிறது. இதைத்தான் நாவுக்கரசர் பெருமான் விண்ணப்பிக்கிறார்.

நீதியால் வாழ மாட்டே னித்தலுந் தூயே னல்லேன்
ஓதியு முணர மாட்டே னுன்னையுள் வைக்க மாட்டேன்
சோதியே சுடரே யுன்றன் றூமலர்ப் பாதங் காண்பான்
ஆதியே யலந்து போனே னதிகைவீ ரட்ட னீரே
.

எனக்கு எவ்வளவு குறைகள் இருந்தாலும், எவ்வளவு களங்கங்கள் இருந்தாலும், இறைவா உன் திருவடிகளை காணவேண்டும் என்கிற ஆர்வம் இருக்கிறதே அதுமட்டும் சத்தியம். இதனால் என்னை ஏற்றுக்கொள் என்கிற ஓர் அற்புதமான வாக்குமூலத்தை நாவுக்கரசர் பெருமான் அருளுகிற அற்புதத்தை நாம் பார்க்கிறோம்.
என்றைக்குமே காலம் மதிக்கிற விஷயமாக வா-ழ்க்கையில் சில காரியங்களை செய்ய வேண்டுமென்றால், யார் காலத்தை மதிக்கிறார்களோ அவர்கள்தான் காலம் மதிப்பதுபோல சில காரியங்களைச் செய்கிறார்கள்

நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே!-9

நான்காம் திருமுறை உரை

பாரதியார் ஒன்று சொன்னார். எனக்கு இந்த பூமிக்கு வந்த வேலையென்ன தெரியுமா என்றார். நமக்குத் தொழில் கவிதை, நாட்டுக்குழைத்தல், இமைப் பொழுதும் சோரதிருத்தல்.
இதைக் கேட்டதும் ஒருவனுக்கு கேள்வி வந்தது, இதுதான் உன்னுடைய வேலையென்றால் சோற்றுக்கு என்ன செய்வாயென்று. அப்போது, பாரதி சொன்னான், நமக்குத் தொழில் கவிதை, நாட்டிற்குழைத்தல், இமைப் பொழுதும் சோராதிருத்தல். உமக்கு நீயே மைந்தன் கணநாதன் சிந்தையே வாழ்விப்பான். இந்த மூன்றும் செய். நீ உன் வேலையை செய்.

இந்த உறுதியை, உரத்தை பாரதி எங்கிருந்து பெற்றான்?

நங்க டம்பனைப் பெற்றவள் பங்கினன்
தென்க டம்பைத் திருக்கரக் கோயிலான்
தன்க டன்னடி யேனையுந் தாங்குதல்
என்க டன்பணி செய்து கிடப்பதே.

இந்த சமூகசேவைக்கு தன்னை முழுமையாக அந்தப் பணிக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிற போது பெரும் ஆற்றல் என்னைப் பார்த்துக் கொள்ளும். இந்த நம்பிக்கையைத்தான் இன்றைக்கு பொதுவாழ்க்கைக்கு வருகிறவர்கள் பெற வேண்டும். என்னைவிட பெரிய குறிக்கோளுக்கு என்னை நான் அர்ப்பணிப்பேனேயானால் அந்தக் குறிக்கோள் என்னைப் பார்த்துக்கொள்ளும். பாரதி போய் பராசக்தி முன் கேட்கிறான். வெறும் உப்புக்கும் புளிக்கும் அலைவதற்கா என்னைப் படைத்தாய்.

நல்லதோர் வீணைசெய்தே அதை
நலங்கெடப் புழுதியில் எறிவதுண்டோ
சொல்லடி சிவசக்தி என்னை
சுடர்விடும் அறிவுடன் படைத்து விட்டாய்
வல்லமை தாராயோ இந்த மாநிலம்
பயனுற வாழ்வதற்கே!

‘வல்லமை தாராயோ, மாத சம்பளம் வாங்குவதற்கே!’ என்று அவன் கேட்கவில்லை. தன்னினும் பெரிய கொள்கைக்கு தன்னை ஒப்புக்கொடுத்துக்கொண்டால் அந்த பெரும் கொள்கையே ஒப்புக்கொள்கிறது. இந்த உறுதியை நாவுக்கரசர் பெருமானிடத்தில் இருந்து பாரதி பெறுகிறான்.
சிவபக்தர்கள் இந்த இயல்பை மிக அருமையாக சொல்கிறார்கள். ஓர் உயிரும் சிவனும் ஒன்றுகிற போது என்ன நடக்கும் என்பதை பெருமான் மிக அருமையாகச் சொல்கிறார். “சிவனுக்கு வேண்டியவன் வேண்டாதவன் வேற்றுமை கிடையாது. அவர் நடுவில் இருப்பவர்.” வள்ளலார் சொல்கிறார், நடுநின்ற நடு.

நல்லார்க்கும் பொல்லார்க்கும் நடுநின்ற நடுவே
நரர்களுக்கும் சுரர்களுக்கும் நலங்கொடுக்கும் நலமே
எல்லார்க்கும் பொதுவில்நடம் இடுகின்ற சிவமே
என்கிறார்.

இங்கே பாருப்பா. அவனுக்கு வேண்டியவன் வேண்டாதவன் என்று பேதம் கிடையாது. சலம் இலன் சங்கரன். பேதம் கிடையாது. ஆனால் ஒன்று சார்ந்தவர்க்கெல்லாம் சங்கரன். இந்த ஒலிபெருக்கி ஒரு ஜடப்பொருள். இதற்கு உயிர் கிடையாது, உணர்ச்சி கிடையாது, அறிவு கிடையாது. நம் விழாத்தலைவர் ஐயா இங்கு நின்று பேச நம் ஓதுவார் ஐயா சொன்னார், ஒலிபெருக்கி முன்னாடி போங்க என்று சொன்னார். இது வெறும் சடப்பொருள். இதுக்கு ஆங்காரம் கிடையாது. ஆனால் இதுக்கே ஓர் ஆங்காரம் என்னவென்றால் என்ன பக்கத்தில் வந்தால்தான் உன் குரலை வெளிப்படுத்த முடியும் என்று சொல்கிறது. ஒரு ஜடத்துக்கே இருக்கிறபோது, சிவனுக்கு இருக்காதா?

‘சலம் இலன் சங்கரன் சார்ந்தவர்க்கெல்லாம் நலமிலன்.’ அவனை அணுகாமல் விட்டால் அவன் எனக்கு அருளவில்லை என்று பேசுவதில் பயன் இல்லை.

மாணிக்கவாசகர் சொல்கிறார்,
சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்த வர்க்கலால்
நலமிலன் நாடொறு நல்கு வான்நலன்
குலமில ராகிலுங் குலத்திற் கேற்பதோர்
நலமிகக் கொடுப்பது நமச்சி வாயவே!

அப்போது ஒருவர் கேட்டார். ஏன் சார் நான் போய் அவரை சார்ந்து விடுகிறேன் என்றால் வருடத்திற்கு 365 நாட்கள் இருக்கிறது. வேலை நல்லா நடக்கணும். என் கனவுகள் எல்லாம் நிறைவேற வேண்டும். என் பையனுக்கு நல்ல கல்லூரியில் அட்மிஷன் கிடைக்க வேண்டும். என் பெண்ணுக்கு நல்ல இடத்தில் கல்யாணம் ஆகணும். இவ்வளவும் சிவன் செய்து கொடுப்பானா. நான் சொன்னதுபோல நிபந்தனை சார்ந்த பக்தி. மிகத் தெளிவாகச் சொல்கிறேன்.

சலமிலன் சங்கரன் சார்ந்த வர்க்கலால்
நலமிலன் நாடொறு நல்கு வான்நலன்

தினம்தினம் உன் கோரிக்கையை நிறைவேற்றுவதுதான் அவனுடைய வேலையென்று நினைக்கிறீர்களா? அது அல்ல. நீங்கள் செய்த வினைகளுக்கேற்ப உங்களுக்கு வரக்கூடிய எதிர்வினைகளை அவன் சமப்படுத்திக்கொடுப்பான். அவன் அருளினால் தாக்கல் குறையும். நம்முடைய வினைப்பயனை நாம் அனுபவித்தே தீரவேண்டும்.

நாள்தோறும் நல்குவான் நலன்.

அதுமட்டுமல்ல இன்னோர் இடத்தில் சொல்கிறார். பெருமானே நிறைய பேருக்கு குற்றணர்வு வந்துவிடும். ஓதுவார் மூர்த்தியிடம் பார்க்கிறோம். அவருடைய அக்கா சொன்னார்கள். லண்டனில் ஒன்பது மாதம் குளிர் இருக்கிற இடத்தில் நியமம் காரணமாக மேலாடை அணியாமல் திருமுறை ஓதுகிறார் என்று. அப்போது நமக்கு என்ன தோன்றும். நம் வீட்டில் இருந்து அலுவலகத்திற்கு போகிறபோது ஒரு பாட்டு சொல்வது கிடையாது. என்றைக்காவது மேடைக்கு வரும்போதுதான் குறிப்புகளை தேடி எடுக்கிறோம் அப்போது மட்டும் திருக்குறிப்பு தொண்டராக மாறிவிடுகிறோம்.

-மரபின் மைந்தன் முத்தையா

                                                                                                                                                           (தொடரும்)

நற்றுணையாவது நமச்சிவாயவே!-8

நான்காம் திருமுறை உரை

அண்மையில் மகாசிவராத்திரியின் பொழுது கோவையில் என்னுடைய குருநாதர் ஈஷா யோகா மையத்தில் ஆதியோகி திருவுருவச் சிலையை பிரதிஷ்டை செய்திருந்தார். பிரதமர் வந்து திறந்து வைத்தார். நம்முடைய திருவாவடுதுறை சன்னிதானங்கள் நம்முடைய குருநாதர்கள் தலைமையில் அருளாளர்கள் எல்லாம் எழுந்தருளினார்கள். இதில் என்ன முக்கியமென்றால் ஆதியோகியாக பரமனை காணுகிற பெற்றிமை நம்முடைய மரபில் உண்டு என்பதற்கு திருமுறைகளில் உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. சிவபெருமான் தவம் செய்தான் என்பதை கருவூர் தேவர் பாடுகிறபோது ‘யோகு செய்வான்’ என்கிறார். யோகம் புரிந்தான் என்கிறார். இதற்கு ஒருபடி மேலே போய் நம்முடைய நாவுக்கரசர் பெருமான் பரமயோகி என்று அழைக்கிறார். ஆதியோகியை பரமயோகி என்கிறார்.

நம்பனே யெங்கள் கோவே நாதனே யாதி மூர்த்தி
பங்கனே பரம யோகீ யென்றென்றே பரவி நாளும்
செம்பொனே பவளக் குன்றே திகழ்மலர்ப் பாதங் காண்பான்
அன்பனே யலந்து போனே னதிகைவீ ரட்ட னீரே.

என்று அற்புதமான பாடல் அமைந்திருப்பதை நாம் பார்க்கிறோம். வைத்தீஸ்வரர் கோவிலிருந்து வந்திருக்கிறார் பெருமான். அதுதான் அவருடைய முகூர்த்த தலம். அங்கே பாடுகிறபோதும் பரமயோகி என்று சொல்லுகிறார். இந்த ஆதியோகியினுடைய கோட்பாடு என்னவென்றால் ஏகன் அனேகன். உருவமாகவும் இருக்கிறான். அருவமாகவும் இருக்கிறான். அவன் விரும்புகிற வடிவங்களை எடுத்துக்கொண்டு வருகிறான். சமத்துவான்களுக்கு போதிக்கிற போது தட்சிணாமூர்த்தியாக வருகிறான். சப்தரிஷிகளுக்கு போதிக்கிறபோது யோகியாக வருகிறான். சித்த கணங்களாக வருகிறான். விரும்புகிற வடிவத்தை எடுத்துக் கொள்கிறான். இந்த இரகசியத்தை வைத்தீஸ்வரர் கோவில் பெருந்தலத்தில் பாடுகிறபோது நாவுக்கரசர் பாடுகிறார்.

நாதனா யுலக மெல்லா நம்பிரா னெனவு நின்ற
பாதனாம் பரம யோகி பலபல திறத்தி னாலும்
பேதனாய்த் தோன்றி னானைப் பெருவேளூர் பேணி னானை
ஓதநா வுடைய னாகி யுரைக்குமா றுரைக்குற் றேனே.

விரும்பிய வடிவத்தை எடுப்பார். அதனால்தான் அவருக்கு பிறவாயாக்கை பெரியோன் என்று பெயர். ஒரு தாயினுடைய கருவில் பிறக்கமாட்டாரே தவிர தான் விரும்புகிற வடிவத்தை விரும்புகிறபோது எடுத்துக்கொள்கிறார் என்பதை நாம் பார்க்கிறோம். இதில் முக்கியமான நிறைய விஷயங்கள் இருந்தாலும்கூட சில விஷயங்களை மையப்படுத்துகிறேன்.

இரண்டு இயல்புகளை முக்கியமாக நம்முடைய அடிகளார் அருளுகிறார். ஒன்று என்னவென்றால் உயிரியினுடைய இயல்பு. இன்னொன்று சிவனுடைய இயல்பு. இந்த உயிரியினுடைய இயல்பு எல்லாவற்றையும் தான் செய்வதாக நினைத்துக் கொள்ளும். தான் செய்வதாய் நினைத்துக்கொள்கிறபோது அது தானாய் தருக்கி தனியனாய் நிற்கும். ஆனால் என்னுடைய கடமையை நான் சிவன் ஆணையின் பேரில் செய்கிறேன். அந்த ஆணையை நிறைவேற்றுவதனால் சிவன் என்னை பார்த்துக் கொள்வான். எனக்கு இந்த உலகில் கவலை கிடையாது.

-மரபின் மைந்தன் முத்தையா

                                                                                                                                                           (தொடரும்)