பிறவி வாசனை!

(14.04.2019 அன்று கோவையில் “வாசனைகளால் ஆனது வாழ்வு “எனும் பொதுத்தலைப்பில் நிகழ்ந்த கவியரங்கில் பிறவி வாசனை எனும் தலைப்பில் வாசித்த கவிதை. தலைமை: பொற்கிழிக் கவிஞர் சொ.சொ.மீ.சுந்தரம் )

மண்ணனுப்பும் வாசனையோ முகிலுக்காக
மலர்களது வாசனையோ வண்டுக்காக
கொண்டுவந்த பழையபல வாசனைகள்
கடந்தகாலம் எண்ணுகிற நினைவுக்காக
பண்டுபல பிறவிகளாய் வந்து வந்து
பூட்டிவைத்த வாசனைகள் எதற்கோ என்றால்
உண்டாக்கி வரும்பிறவி வேரறுத்து
உயிர்கரைந்து போகின்ற முக்திக்காக

எத்தனையோ பிறவிகளை எடுத்ததுண்டு
ஏதேதோ வடிவெடுத்து வந்ததுண்டு
இத்தனைபேர் அரங்கினிலே இருக்கின்றோமே
இதுபோலே முன்னெங்கோ இருந்திருப்போம்
தத்துவமோ புனைகதையோ அல்ல -ஈது
தர்க்கத்தின் எல்லைக்குள் வருவதல்ல;
வித்தெனவே விழவைத்தான் இறைவன் -நூறு
விழுதுகளை நாமிறக்கி வளருகின்றோம்

சிற்றுயிராய் பூமியிலே பிறந்தோம் -பின்னர்
சமுத்திரத்தில் மீனாக கிடந்தோம்
மற்ற பல விலங்குகளாய் பிரிந்தோம்- இங்கே
மனிதர் என்றும் பலதடவை பிறந்தோம்
பெற்றவர்கள் உற்றவர்கள் நேசம்- பழம்
பிறவி தொட்டு தொடங்குகின்ற வாசம்
உற்ற பல வாசனைகள் சேர்த்தோம்- இந்த
உயிர் கலங்கி வாடுவதை பார்த்தோம்

கானகத்தில்திரிந்திருந்த கால்கள்- ஏதோ
குகைக்குள்ளே வாழ்ந்திருந்த நாள்கள்
வானகத்தில் போய்த் திரும்பி வந்தோம்- இந்த
வாசனைகள் இழுத்தனால் வந்தோம்
தேன் தடவி வைத்திருக்கும் நஞ்சு- இந்த
தேகம்மென்னும் வலையதனை அஞ்சு
ஞானியர்கள் சொல்லிச் சொல்லிப் பார்த்தார்- இவரோ
நாளும் நாளும் நூறு வினை சேர்த்தார்

ஒரு சிறுவன் வாத்தியங்கள் இசைப்பான் – அவன்
உள்ளபடி முற்பிறவிக் கலைஞன்
ஒரு மனிதன் தலைவனென உயர்வான்- அவன்
ஒரு காலம் ஆட்சி செய்த அரசன்
ஒருவன் இ ங்கே அறப்பணிகள் செய்வான்- அவன்
ஒரு காலம் வாழ்ந்திருந்த வள்ளல்
ஒரு கிழவன் தவறு செய்து விழிப்பான்- அவன்
உயிரதுவும் பாவங்களின் கந்தல்

கருவினிலே உடல் அரும்பும் பின்னே- ஒரு
கணப்பொழுதில் உயிர் நுழையும் போது
உருவெடுத்து என்னவெல்லாம் நடக்கும்- என
உள்ளபடி கணிப்பவர்கள் உண்டு
பிறப்பெடுத்து வந்திருக்கும் உயிரை-நூறு
புது வினைகள் விளைவிக்கும் பயிரை
வரவழைத்து ஆடவைக்கும் வேலை- அந்த
வித்தகனார் நடத்துகிற லீலை

பிறவிகளின் வாசனைக்கு இல்லை நாசி
பிராணாயமம் வழியே கட்டு வாசி
உறவிருந்தும் துறவியென உலகை நேசி
உயிருக்குள் உயிரான இறையைப் பூசி
மறந்திருந்தும் பழையவினை பிணிக்கும்- யோசி
மிகுந்தசுமை சுடுவதெல்லாம் குருவின் ஆசி
நிறைவிந்த வாழ்வென்னும் நிலையை யாசி
நினைத்துப்பார்- பிரபஞ்சத்தில் நாமோர் தூசி

நானென்ற அடையாளம் நீங்கும் நேரம்
நாம்சுமக்கும் பாரங்கள் குறைந்து போகும்;
வானென்ற முகவரிதான் வாழ்ந்த வீடு;
விபரமிது புரிகையிலே வினைகள் மாறும்;
தானேதான் நீயென்று தெய்வம் சொல்லும்;
திருவாக்கை உணர்ந்தமனம் சாவை வெல்லும்;
தேனென்றே எழுதிவைத்தால் தித்திக்காது
தேகத்தை யோகத்தில் இருத்து போதும்’

சிலநேரம் விலங்குகளாய் சீறுகின்றோம்
சிலபிறவி விலங்குகளாய் வாழ்ந்ததாலே;
பலநேரம் சுதந்திரத்தை தேடுகின்றோம்
பறவைகளாய் பிறவியிங்கு கண்டதாலே;
கலவரங்கள் மனதுக்குள் வருவதெல்லாம்
கண்டபல அனுபவத்துக் குவிய;லாலே
அலைபாயும் நினைவுகளை அடக்கிப் பார்த்தால்
அமரநிலை அதான்வழியே அடையக் கூடும்;

பகைவர் என இன்று இருக்கும் ஒருவர் போன
பிறவியிலே நண்பர் என இருந்திருப்பார்
தொகை வாங்கி ஏமாற்றும் மனிதர் ஏதோ
தொல் பிறவி தன்னில் கடன் தந்திருப்பார்
வகையறியா நேசத்தில் பழகும் அன்பர்
விரோதத்தில் எப்போதும் இருந்திருப்பார்
முகையவிழும் நொடியதனை அறியும் தேவன்
முற்பிறவி பிற்பிறவி அறிவான் நன்றாய்

வாழ்வெனும் பெரு நதியில் விழுந்தோம் நாமும்
வினை என்னும் சுழலுக்குள் சிக்கிக் கொண்டோம்
தாழ்வென்றும் உயர்வென்றும் வருவதெல்லாம்
தாம் முன்னர் செய்ததனால் விளைவது அன்றோ
ஊழென்னும் கயிறு நம்மை ஆட்டுவிக்கும்
உண்மை இதை நாம் உணர்ந்து வினை அழித்தால்
ஏழ்பிறவி சுட்டெரிக்கும் குருவின் பாதம்
என்கின்ற தோணி பற்றி கரையில் சேர்வோம்

சேர்த்த வினை எரியும் வரை பிறவி தோன்றும்
சேரும் வினை புதுப் பிறவி எடுக்க வைக்கும்
கோர்த்துவிடும் கண்ணிகளை அறுத்து விட்டு
குருவருளே கருவறையின் கதவடைக்கும்
தீர்த்தத்தில் செய்த வினை கரைந்து செல்லும்
தர்மத்தால் வினைமூட்டை கரைந்து செல்லும்
வார்த்தைகளில் பக்குவங்கள் வருமேயானால்
வாழ்க்கையிலே தெளிவு வரும் வெளிச்சம் தோன்றும்

இல்லாத ஏழையர்க்கு உதவும்போது
இருக்கின்ற தீயவினை குறைவதுண்டு
கல்விக்கு உணவுக்கு கொடுக்கும்போது
குறுக்கில்வரும் தடைகள் எல்லாம் குறைவதுண்டு
செல்வத்தை கருவி என்று பெரியோர் சொன்னார்
சூட்சுமத்தை நாம் உணர வேண்டும் கொண்ட
வல்லமைகள் பயனளிக்க வேண்டுமென்றால்
வினையறுக்கும் வித்தகத்தைப் பழக வேண்டும்

வட்டெறிந்து விளையாடும் வாலையோடு
விடையேறும் பரமனவன் விளையாட்டாக
விட்டெறிந்த விதைகள்நாம்- உயிர்கள் ஆனோம்
விதம்விதமாய் பிறவிகளில் வந்து போனோம்;
தட்டழிந்த நிலைபோதும் என்றே அந்த
தாண்டவனின் அருள்தேடி- நமது மூட்டை
சுட்டெரித்து விடுகின்ற பருவந் தன்னில்
சேர்ந்திருந்த வாசனைகள் தீர்ந்து போகும்;

பந்தயங்கள் பலநூறு போட்டுப் பார்த்தோம்
போட்டிகளில் வெற்றிபெற்றோம்- தோற்றும் போனோம்
வந்தவழி தெரியாமல் தொலைந்து போனோம்
விடபெற்றுப் போகும் வழி மறந்து போனோம்
சொந்தசுமை போதாமல் பிறவி தோறும்
சேர்த்தசுமை நாம்சுமந்து நொந்து போனோம்
இந்தநிலை தொடராமல் இருப்பதற்கு
இறைவனவான் திருவடிக்கே ஆளாய் வாழ்வோம்

“ஈஷா உள்ளே வெளியே”

 “ஈஷா  உள்ளே வெளியே” என்ற இந்த நூல் ஈஷாவைப் பற்றிய விளக்கங்களை தரும் நூல் மட்டுமல்ல.மனிதன் தான் அகரீதியான உணர்வுகளை எவ்வாறு உணர்ந்து இறைவழி அதை அனுஷ்டிக்க வேண்டும் என்பதை விவரிக்கும் ஒரு வேத நூலாகவே இந்நூல் விளங்குகிறது.

இங்கு அறியப்படும் ஒரே ஆற்றல் அது பேறாற்றலான ஆதிசிவன் மட்டுமே.இதை ஒவ்வொரு வரிகளிலும் நாம் உணரும் வண்ணம் , ஆசிரியர் எழுதியிருப்பது அவர் ஞானத்தை வெளிப்படுத்தும் ஞானசாரமாகவே இந்நூல் திகழ்கிறது.

“ஈஷா” எப்படி உயிரின் ஆற்றலை அறிவியலோடு இணைத்து உருவாக்கப்பட்ட கலைநுட்பத்தோடு வடிவமைக்கப்பட்டு இருக்கிறது என்பதை இந்நூல் விளக்கமாக உணர்த்துகிறது.

“ஈஷாவை” பற்றி அவதூறுகளைப் பேசி அச்சத்தை உருவாக்குபவர்களின் மனதின் இருளை அகற்றும் அகல் விளக்காக ஒளிரும் விளக்கமாக இந்நூல் பிராகசிக்கிறது.

ரம்யா கார்த்திகேயன்

 

தமிழ்ப்பேராயம் வழங்கும் மகாகவி

                                                             பாரதியார் விருது பெறுகிறேன்

 

எஸ்ஆர்எம் குழுமங்கள் நிறுவியுள்ள தமிழ்ப்பேராயம் வழங்கும் மகாகவி பாரதியார் விருதுக்கு நான் தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளேன் எனும் தகவலை அறிந்து அகம் மிக மகிழ்கிறேன்.

நான் பார்த்து வியக்கும் படைப்பாளிகள் பலருக்கும் விருது தந்த தமிழ்ப்பேராயம் என்னையும் தேர்வு செய்தது மிகுந்த நெகிழ்ச்சி தருகிறது.என் அறுபதாவது நூலாகிய இணைவெளி என்னும் கவிதைத் தொகுப்புக்காக இந்த விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது.

இந்நூலை பதிப்பித்த footprints பப்ளிகேஷன்ஸ் நிறுவனத்தாருக்கு என் நன்றிகள். இந்நூலை மலேசியாவில் வெளியிட்டு சிறப்பித்த மலேசிய மேனாள் அமைச்சர் டத்தோ ஸ்ரீ சரவணன் அவர்களுக்கு என் நன்றி.

தமிழ்ப்பேராயம் தந்திருக்கும் இந்த அங்கீகாரத்திற்கு மனமார்ந்த நன்றிகள். தங்கள் வரிகள் வழியே என்னுள் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி எழுதத் தூண்டிய எண்ணற்ற மரபுக் கவிஞர்களை இந்த நேரத்தில் மனம் மொழி மெய்களால் வணங்குகிறேன்.

மரபின் மைந்தன் முத்தையா

ஆனந்த கீதனுக்கு அஞ்சலி

 

 

 

 

 

 

 

என் பள்ளிப் பருவத்தில் என்னினும் சற்றே மூத்த சிலர் கல்லூரி மாணவர்களாக இருந்த வண்ணம் தமிழ் மேடைகளில் புதியன பலவும் செய்தார்கள். அத்தகைய குழுக்கள் கோவையில் வளர்ந்தன. அரசு பரமேசுவரன் தென்றல்ராஜேந்திரன், உமா மகேசுவரி, போன்றோர் உருவாக்கிய கலைத்தேர் இலக்கிய இயக்கத்தில் நான் இணைந்தேன். அதே காலகட்டத்தில் கோவை என்.ஜி.ஜி.ஓ காலனி பகுதியில் உருவான அமைப்பு இளமை இலக்கியக் கழகம்.

அவைநாயகன் காளிதாஸ் பி.பி. ஆனந்த் போன்றோர் அதன் பிரதானிகள். இவர்களில் ஆவேசமானவர் காளிதாஸ். அமைதியானவர் அவைநாயகன். ஆரவாரமும் கலகலப்பும் மிகுந்தவர் பி.பி.ஆனந்த். மேடைகளில் ஜாடை வழியே சொல்லைக் கண்டறியும் போட்டிகள் ஆனந்த் மேடையேறினால் களைகட்டும் . விளையாட்டுத்தனமும் நடன அசைவுகளுமாய் அரங்கை கலகலப்பாக்கி விடுவார்.

தமிழகத்தில் முதன் முதலில் உதயமான அப்போதைய ஒரே தனியார் தொலைக்காட்சியான சன் டிவியில் வார்த்தை விளையாட்டு நிகழ்வை நடத்தி இலட்சக்கணக்கான ரசிகர்களின் அபிமானம் பெற்றார். குறிப்பிட்ட காலம் வரை நட்சத்திர அந்தஸ்துடன் உலா வந்தார்.

காளிதாஸ் ஓசை என்னும் சுற்றுச்சூழலமைப்பைத் தொடங்கி ஓசை காளிதாசனாக பெயர்பெற்றுவிளங்குகிறார். அவைநாயகன்படைப்பாளராகவும் திறனாய்வாளராகவும் சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலராகவும் திகழ்கிறார்.

இன்று காலை இந்த இருவரின் முகநூல் குறிப்புகள் வழியே பி.பி. ஆனந்த் என்னும் ஆனந்தகீதன் மறைவுச் செய்தியை அறிந்து கொண்டேன். சின்னத்திரையில் குறுகிய காலத்தில் கொடிகட்டி பின்னர் அதிகம் அறியப்படாத நிலையிலேயே இதுவரை இருந்த அவரின் ஆரம்பகால வசீகரச் சிரிப்பும் விளையாட்டுத் தனமும் நினைவில் நிற்கும் என்றென்றும்…

எதை தேர்வு செய்வீர்கள்?

குழந்தைகள் பெற்றோரிடம் தங்கள் தேவைகளை பட்டியலிடுவது பழக்கம். அன்று தொடங்கியது இந்த வழக்கம். மனிதனின் தேவைகள் எப்போதும் தீர்வதேயில்லை. தேவைகளை தீர்மானிக்க ஆர்வம் அடிப்படை. ஒரு குழந்தையை இனிப்புக் கடையில் விட்டால் ஆர்வம் காரணமாய், தீர்மானிப்பதற்குள் தடுமாறிப் போகிறது.

அதேநேரம் அந்த இனிப்புகளை தின்னத் தொடங்கி திகட்டினாலோ, விட்டால் போதும் என்று தோன்றுகிறது. காலப்போக்கில் அந்த கடைக்கு போனதைக்கூட அந்த குழந்தை மறந்துவிடக் கூடும். ஆனால் மனிதனைப் பொறுத்தவரை ஆர்வத்தின் அடிப்படையில் எழுகிற தேவைகளும் தேடல்களும் நிர்ப்பந்தங்கள் ஆக மாறிவிடுகின்றன. தனக்கு தேவை இருக்கிறதோ இல்லையோ உள்மனதில் ஏற்படும் உந்துதல் காரணமாகவே சிலவற்றை தன்னிடம் தக்கவைத்துக்கொள்ள மனிதன் தீர்மானிக்கிறான்.

இந்த நிர்ப்பந்தங்களை கையாளத் தெரியாமல் மனிதன் தடுமாறுகிற போது அவனால் சூழ்நிலை கைதியாக மட்டுமே வாழ முடிகிறது. இரண்டில் எது வேண்டும் என்று கேட்டால் இரண்டில் ஒன்றை தேர்ந்தெடுத்தல் இயல்பானது. ஆனால் இரண்டுமே வேண்டும் என்ற எண்ணம் ஏற்பட்டால் அது நிர்ப்பந்தத்தின் அழுத்தமான பிடியால் விளைவது.

காசிக்கு சென்றால் பிடித்த எதையாவது விட்டுவிட்டு வாருங்கள் என்பார்கள். இதன் காரணம் என்னவென்றால் காசி என்னும் மகத்தான அனுபவம் ஏற்பட்ட பிறகு அதுவரை பெரிதென்று கருதியவை பெரிதல்ல என்னும் பக்குவம் ஏற்பட்டிருக்கும் என்பது தான். இப்போது காசிக்குப் போனால் எதையாவது விடவேண்டும் என்பதையே ஒரு நிர்ப்பந்தமாக பார்க்கத் தொடங்கிவிட்டார்கள். பிடித்ததை விடுங்கள் என்பது ஒரு ஆலோசனை. ஆன்மீகத்தில் இன்னொரு படி நிலை எடுத்து வைப்பதற்கான ஒரு வழி.

இன்று மனிதன் தேவைகளுக்கு நடுவே தேர்ந்தெடுக்க திணறுகிறான். ஆனால் ஒரு மனிதனை தேவைகளுக்கும் தேவையின்மைக்கும் நடுவே தேர்ந்தெடுக்கச் சொன்னால் அவன் தேவையின்மையை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.மாணிக்கவாசகர் இப்படி ஒரு மனநிலையை ஊக்குவிக்க ஓர் அருமையான பாடலை சொல்கிறார்.

“உற்றாரை யான் வேண்டேன் ஊர் வேண்டேன் பேர்வேண்டேன்
கற்றாரை யான் வேண்டேன் கற்பனவும் இனி அமையும்
குற்றாலத்து அமர்ந்து உறையும் கூத்தா உன் குரைகழற்கே
கற்றாவின் மனம் போல கசிந்துருக வேண்டுவனே”
என்கிறார்.

உற்றார் என்று சிலர் இருக்கும் வரை தான் நமக்கு ஊர் பெயர் என்னும் அடையாளங்கள் அவசியமாகின்றன. ஆனால் உற்றவர்கள் தொடர்பிலிருந்து விலகும்போது பேரும் ஊரும் அவசியமின்றிப் போகின்றன. மற்றவர்களுடன் தொடர்பு வேண்டாம் என்று தன்னுள் அடங்கும் மனம் கற்றவர்களுடனும் தொடர்பு வேண்டாம் என்று முடிவு செய்கிறது.

ஏனென்றால் கற்றவர்களுடன் விவாதிக்கும்போது அது அகங்காரத்தை தூண்டிவிடுகிறது. இங்கே ஏற்பட்டிருக்கும் பக்குவம் இனிமேல் கற்க வேண்டியதில்லை என்கிற எண்ணம் அல்ல. மாறாக இதுவரை கற்றவை போதும் என்கிற பக்குவம் ஆகும். இதைத்தான் கற்பனவும் இனி அமையும் என்கிறார் மாணிக்கவாசகர்.

தேவைகளை கடந்து போகிற போது பல அடையாளங்கள் உதிர்கின்றன. அடையாளங்கள் உதிர்கின்ற போது சுயம் மலர்கின்றது. தன்னை உணர்தல் சாத்தியமாகிறது. தேவையின்மையை தேர்ந்தெடுக்கும் சூழல் வந்தால் சுயம் மலர்வதற்கான பக்குவம் வந்திருப்பதாக பொருள்.

முனைவர் த ராஜாராம்

 

 

 

 

 

 

மடி நிறைய தானியங்களுடன், விதைக்கும் விருப்பமுடன் கழனிக்கு வருபவர்கள் தான் எல்லோரும் .

 

அவர்கள் விரும்பிய விதமாய் விதை விதைத்து எண்ணம் போலவே பயிர் வளர்த்து விதமாய் மகசூல் காண்பவர்கள் எத்தனை பேர்? மேற்கொண்ட பணியை மனசாட்சிக்கு விரோதம் இல்லாமல் செய்து முடித்தோம் என்னும் நிறைவு கொண்டவர்கள்  எத்தனை பேர்? இந்தக் கேள்விகளுடன்தான் கலைஞர்களும் இலக்கியவாதிகளும் தரும் பங்களிப்பை நாம் எடைபோட வேண்டியிருக்கிறது.

 

உயர்ந்த ரசனையும் தரமான வாசிப்பும் தார்மீக பொறுப்பும் ஒருங்கே வாய்ந்த பேச்சாளர்கள் தாங்கள் மனநிறைவு கொள்ளும் விதமாக மேடைகளை கையாண்டு வருகிறார்கள். அவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் முனைவர் ராஜாராம். நாகர்கோவில் காரர். எளிதில் உணர்ச்சிவசப்படக் கூடியவர். நல்ல இசை கேட்டால் உருக்கமான ஒரு சம்பவத்தை செவிமடுத்தால் இருக்கும் இடம் பற்றிய பிரக்ஞை இல்லாமல் உடைந்து விசும்பி கண்ணீர் விடுகின்ற அளவு நெகிழ்வான மனம் கொண்டவர்.

 

அவருடைய பெரும்பாலான முன்னிரவுகள், வெகுமக்கள் விரும்பும் தலைப்புகளிலான பட்டிமன்ற மேடைகளிலேயே செலவாகிவிட்டன. அவர் வாசித்து கொள்முதல் செய்த அளவிற்கு விநியோகம் செய்வதற்கான வாசல்கள் திறந்திருந்தனவா என்பதில் எனக்குக் கேள்விகள் உண்டு. ஆனால் தான் விநியோகிக்கும் எதுவும் தரமானதாகவே இருக்க வேண்டும் என்பதில் தீராத பிடிவாதம் கொண்டவர் அவர். அந்த வகையில் தனித்தன்மை கொண்டவர்தான் .

 

வெள்ளைச்சாமி நாடார் கல்லூரியில் தமிழ்ப் பேராசிரியராக பணிபுரிந்து ஓய்வுபெற்ற ராஜாராம் அவர்கள் தொடர்ந்து தமிழ் அறிஞர்களுடைய அரவணைப்பிலேயே உலா வந்தவர். குறிப்பாக பெரும்புலவர் பா.நமசிவாயம் அவர்களின் அணுக்கராகவே தன்னை வரித்துக் கொண்டவர். பன்னெடுங்காலம் பேராசிரியர் சாலமன் பாப்பையா அவர்கள் அணியில் பேச்சாளராக இடம்பெற்றவர். தகுதி மிக்க அறிஞர்கள் எவராயினும் அவர்தம் தலைமையில் உரையாற்றவும் உடன் இருக்கவும் பெரும் விழைவு கொண்டிருக்கும் ராஜாராம், அவர்கள் நவீன இலக்கியத்திலும் நல்ல வாசிப்பு கொண்டவர் .

 

கல்யாண்ஜி, நாஞ்சில்நாடன், கலாப்ரியா, ஜெயமோகன் போன்ற சமகால படைப்பாளர்களை ஆர்வமுடன் கற்பது அவருடைய பழக்கங்களில் ஒன்று. ஒரு பேச்சாளராக, மிகவும் எளிய மனிதராக, அமைப்பாளர்கள் வட்டத்தில் அறியப் படுபவர். தன்னுடைய மெல்லிய இயல்புகளாலும் மேடை ஆளுமையாலும் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் நட்பையும் நன்மதிப்பையும் பெற்றிருக்கும் ராஜாராம் அவர்களுக்கு திருச்சி நகைச்சுவை மன்றம் பாராட்டுவிழா நடத்தி, ‘தேசிய தமிழ்மாமணி’ என்னும் விருது தருகிற நிகழ்ச்சியினை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறது. மனசாட்சியின் குரலை கேட்பதாலேயே பல நிகழ்வுகளுக்கு மௌன சாட்சியாக மட்டும் இருக்கும் சூழல் அவருக்கு வாய்த்திருக்கிறது. அப்படி மௌனசாட்சியாக இருப்பதற்கும் ஒரு பக்குவம் வேண்டும்.   என்னால் அவரை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

 

வாழ்வின் மீதும் வாசிப்பின் மீதும் வந்து போகிற மனிதர்கள் மீதும் தீரா வியப்பு கொண்டவர் திரு.த. ராஜாராம். வாழ்வை வியப்போடு காண்பது ஒரு ரசிகனுக்கு பலம். அந்த வியப்பிலிருந்து மீண்டு தன் அவதானிப்பை வெளிப்படுத்துவது ஒரு பேச்சாளனின் பலம்.  தன் தீரா வியப்புகளைத் தாண்டிவர முயலும்போதெல்லாம் தன்னிடம்தானே தோற்கும்  அளவு ரசனையிலும் மெல்லுணர்வுகளிலும் தோய்ந்தவர் திரு.த.ராஜாராம்.

 

 

பேச்சுலகில் நான் அண்ணன் என்று உறவும் உரிமையும் பற்றி அழைக்கும் வெகுசிலரில் அவரும் ஒருவர்.

 

இந்த இனிய வேளையில் அவருக்கென் வாழ்த்துகள்!

வளைக்கைகள் அகலேந்தி வருக

திரிமீது ஒளிமேவும் தருணம்
திசையெட்டும் அழகாக ஒளிரும்
விரிகின்ற இதழ்போல சுடரும்
விரிவானின் விண்மீனாய் மிளிரும்

விழியோடு சுடரேந்தி வருக
வளைக்கைகள் அகலேந்தி வருக
எழிலான கோலங்கள் இடுக
எங்கெங்கும் ஆனந்தம் நிறைக

கதிர்வேலன் மயில்வந்து ஆட
கலைவாணி யாழ்மீட்டிப் பாட
மதிசூடும் திருவண்ணா மலையான்
முற்றத்தில் மூவுலகும் கூட

ஜகஜோதி யாய் மின்னும் இரவு
ஜகங்காக்கும் மஹாசக்தி வரவு
அகஜோதி அவளேற்றித் தருவாள்
அவளேநம் உயிரெங்கும் நிறைவாள்

2018 நவராத்திரி – 10

 

 

 

 

 

சீறிய சிங்கத்தில் ஏறிய சக்திக்கு
சந்ததம் வெற்றியடா-அவள்
சங்கல்பம் வெற்றியடா

கூறிய போற்றிகள் கூவிடும் வேதங்கள்
கும்பிட்டு வாழ்த்துமடா-அவள்
கொற்றங்கள் வெல்லுமடா

பண்டோர் அசுரனைப் போரில் வதைத்தவள்
புன்னகை ராணியடா-அவள்
பல்கலை வாணியடா

கண்டவர் நெஞ்சினைக் கோயிலாய்க் கொள்பவள்
காருண்ய ரூபியடா – அவள்
காலத்தின் சாவியடா

எண்ணிய நன்மைகள்யாவும் நிகழ்வுற
எங்கும் நலம்பெருக- சக்தி
இன்றே அருள்தருக

புண்ணியம் ஓங்கவும் பாவங்கள்நீங்கவும்
பொன்மனம் இரங்கிடுக -எங்கள்
புஜங்களில் இறங்கிடுக

மண்மிசை விண்ணக மாண்புகள் வாழ்ந்திட
மாசக்தி கனிந்திடுக-எங்கும்
மாண்புகள் மலர்ந்திடுக