முனைவர் த ராஜாராம்

 

 

 

 

 

 

மடி நிறைய தானியங்களுடன், விதைக்கும் விருப்பமுடன் கழனிக்கு வருபவர்கள் தான் எல்லோரும் .

 

அவர்கள் விரும்பிய விதமாய் விதை விதைத்து எண்ணம் போலவே பயிர் வளர்த்து விதமாய் மகசூல் காண்பவர்கள் எத்தனை பேர்? மேற்கொண்ட பணியை மனசாட்சிக்கு விரோதம் இல்லாமல் செய்து முடித்தோம் என்னும் நிறைவு கொண்டவர்கள்  எத்தனை பேர்? இந்தக் கேள்விகளுடன்தான் கலைஞர்களும் இலக்கியவாதிகளும் தரும் பங்களிப்பை நாம் எடைபோட வேண்டியிருக்கிறது.

 

உயர்ந்த ரசனையும் தரமான வாசிப்பும் தார்மீக பொறுப்பும் ஒருங்கே வாய்ந்த பேச்சாளர்கள் தாங்கள் மனநிறைவு கொள்ளும் விதமாக மேடைகளை கையாண்டு வருகிறார்கள். அவர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர் முனைவர் ராஜாராம். நாகர்கோவில் காரர். எளிதில் உணர்ச்சிவசப்படக் கூடியவர். நல்ல இசை கேட்டால் உருக்கமான ஒரு சம்பவத்தை செவிமடுத்தால் இருக்கும் இடம் பற்றிய பிரக்ஞை இல்லாமல் உடைந்து விசும்பி கண்ணீர் விடுகின்ற அளவு நெகிழ்வான மனம் கொண்டவர்.

 

அவருடைய பெரும்பாலான முன்னிரவுகள், வெகுமக்கள் விரும்பும் தலைப்புகளிலான பட்டிமன்ற மேடைகளிலேயே செலவாகிவிட்டன. அவர் வாசித்து கொள்முதல் செய்த அளவிற்கு விநியோகம் செய்வதற்கான வாசல்கள் திறந்திருந்தனவா என்பதில் எனக்குக் கேள்விகள் உண்டு. ஆனால் தான் விநியோகிக்கும் எதுவும் தரமானதாகவே இருக்க வேண்டும் என்பதில் தீராத பிடிவாதம் கொண்டவர் அவர். அந்த வகையில் தனித்தன்மை கொண்டவர்தான் .

 

வெள்ளைச்சாமி நாடார் கல்லூரியில் தமிழ்ப் பேராசிரியராக பணிபுரிந்து ஓய்வுபெற்ற ராஜாராம் அவர்கள் தொடர்ந்து தமிழ் அறிஞர்களுடைய அரவணைப்பிலேயே உலா வந்தவர். குறிப்பாக பெரும்புலவர் பா.நமசிவாயம் அவர்களின் அணுக்கராகவே தன்னை வரித்துக் கொண்டவர். பன்னெடுங்காலம் பேராசிரியர் சாலமன் பாப்பையா அவர்கள் அணியில் பேச்சாளராக இடம்பெற்றவர். தகுதி மிக்க அறிஞர்கள் எவராயினும் அவர்தம் தலைமையில் உரையாற்றவும் உடன் இருக்கவும் பெரும் விழைவு கொண்டிருக்கும் ராஜாராம், அவர்கள் நவீன இலக்கியத்திலும் நல்ல வாசிப்பு கொண்டவர் .

 

கல்யாண்ஜி, நாஞ்சில்நாடன், கலாப்ரியா, ஜெயமோகன் போன்ற சமகால படைப்பாளர்களை ஆர்வமுடன் கற்பது அவருடைய பழக்கங்களில் ஒன்று. ஒரு பேச்சாளராக, மிகவும் எளிய மனிதராக, அமைப்பாளர்கள் வட்டத்தில் அறியப் படுபவர். தன்னுடைய மெல்லிய இயல்புகளாலும் மேடை ஆளுமையாலும் நூற்றுக்கணக்கானவர்கள் நட்பையும் நன்மதிப்பையும் பெற்றிருக்கும் ராஜாராம் அவர்களுக்கு திருச்சி நகைச்சுவை மன்றம் பாராட்டுவிழா நடத்தி, ‘தேசிய தமிழ்மாமணி’ என்னும் விருது தருகிற நிகழ்ச்சியினை ஏற்பாடு செய்திருக்கிறது. மனசாட்சியின் குரலை கேட்பதாலேயே பல நிகழ்வுகளுக்கு மௌன சாட்சியாக மட்டும் இருக்கும் சூழல் அவருக்கு வாய்த்திருக்கிறது. அப்படி மௌனசாட்சியாக இருப்பதற்கும் ஒரு பக்குவம் வேண்டும்.   என்னால் அவரை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

 

வாழ்வின் மீதும் வாசிப்பின் மீதும் வந்து போகிற மனிதர்கள் மீதும் தீரா வியப்பு கொண்டவர் திரு.த. ராஜாராம். வாழ்வை வியப்போடு காண்பது ஒரு ரசிகனுக்கு பலம். அந்த வியப்பிலிருந்து மீண்டு தன் அவதானிப்பை வெளிப்படுத்துவது ஒரு பேச்சாளனின் பலம்.  தன் தீரா வியப்புகளைத் தாண்டிவர முயலும்போதெல்லாம் தன்னிடம்தானே தோற்கும்  அளவு ரசனையிலும் மெல்லுணர்வுகளிலும் தோய்ந்தவர் திரு.த.ராஜாராம்.

 

 

பேச்சுலகில் நான் அண்ணன் என்று உறவும் உரிமையும் பற்றி அழைக்கும் வெகுசிலரில் அவரும் ஒருவர்.

 

இந்த இனிய வேளையில் அவருக்கென் வாழ்த்துகள்!

2018 நவராத்திரி – 10

 

 

 

 

 

சீறிய சிங்கத்தில் ஏறிய சக்திக்கு
சந்ததம் வெற்றியடா-அவள்
சங்கல்பம் வெற்றியடா

கூறிய போற்றிகள் கூவிடும் வேதங்கள்
கும்பிட்டு வாழ்த்துமடா-அவள்
கொற்றங்கள் வெல்லுமடா

பண்டோர் அசுரனைப் போரில் வதைத்தவள்
புன்னகை ராணியடா-அவள்
பல்கலை வாணியடா

கண்டவர் நெஞ்சினைக் கோயிலாய்க் கொள்பவள்
காருண்ய ரூபியடா – அவள்
காலத்தின் சாவியடா

எண்ணிய நன்மைகள்யாவும் நிகழ்வுற
எங்கும் நலம்பெருக- சக்தி
இன்றே அருள்தருக

புண்ணியம் ஓங்கவும் பாவங்கள்நீங்கவும்
பொன்மனம் இரங்கிடுக -எங்கள்
புஜங்களில் இறங்கிடுக

மண்மிசை விண்ணக மாண்புகள் வாழ்ந்திட
மாசக்தி கனிந்திடுக-எங்கும்
மாண்புகள் மலர்ந்திடுக

2018 நவராத்திரி -7

 

 

 

 

 

 

 

 

வாழ்வினில் ஆசை வைப்பவர்க்கெல்லாம்
வரமாய் வருபவள் நீ
தாழ்வுகள் மாற்றி தவிசினில் ஏற்றி
தாங்கும் கருணையும் நீ
ஊழ்வினை எழுத்தை உடனே மாற்றும்
உன்னத சக்தியும் நீ
சூழ்ந்திடும் செல்வம் சுடர்விடும் வாழ்வை
அருளுக திருமகளே

பாற்கடல் நிலவே பகலெனும் ஒளியே
பாதங்கள் தொழுகின்றோம்
மாற்றங்கள் தருக மேன்மைகள் தருக
மலரடி வணங்குகிறோம்
ஆற்றல்கள் பெருக்கு ஆயுளைப் புதுக்கு
அருளை நாடுகிறோம்
நேற்றையும் இன்றையும் நாளையும் நடத்தும்
நாயகீ போற்றுகிறோம்

பாம்பணை துயில்வோன் பாதங்கள் வருடும்
பணிவுள்ள குலமகளே
தாம்பினில் பிணித்த தாமோதரனின்
துணையாம் திருமகளே
ஆம்பொழு தெல்லாம் அரைவிழி நோக்கில்
அருள்புரி மலர்மகளே
கூம்பல் இல்லாத கமலத்தில் மலர்ந்த
கனிவே திருவருளே!

2018 நவராத்திரி 4

குளிரக் குளிர குங்குமம் கொட்டி
மலர மலர மாலைகள் கட்டி
ஒளிர ஒளிர தீபம் ஏற்றினோம்-

தளரத் தளர பொங்கலும் வைத்து
தழையத் தழையப் பட்டையும் கட்டி
தகிட தகிட தாளம் தட்டினோம்

குழையக்குழைய சந்தனம் இட்டு
கனியக் கனிய கனிகளும் வைத்து
உருக உருக கைகள் கூப்பினோம்

வருக வருக வாலை நீயே
தருக தருக ஞானம் தாயே
சுடர சுடர சூடம் ஏற்றினோம்

கருகும் கருகும் வினைகள் எல்லாம்
பெருகும் பெருகும் நலன்கள் எல்லாம்
பரிந்து பரிந்து பாதம் போற்றினோம்

மலரும் மலரும் உனது கண்கள்
நிலவும் நிலவும் உனது வதனம்
கனவின் கனவில் கண்டு பாடினோம்

நனையும் நனையும் விழிகளோடு
நினையும் நினையும் மனதினோடு
தேவ தேவி உன்னைத் தேடினோம்

இருளில் இருளில் ஒன்பதுநாள்
அருளில் அருளில் நனைய வந்தே
அன்னை அன்னை உன்னை நாடினோம்

2018 நவராத்திரி-3

சிறகுலர்த்தும் ஒருபறவை அலகு – அதன்
சிற்றலகின் நெல்லில் அதன் உலகு
திறந்திருக்கும் வான்வழியே பயணம்- பின்
தருவொன்றில் தன்கூட்டில் சயனம்
மறப்பதில்லை தன்னுடைய பாதை-அது
மொழிபேசத் தெரியாத மேதை
அறிவுக்கும் அறியாத யுக்தி-அதை
அறிந்தாலோ அதன்பெயரே சக்தி

பாறைக்கு நடுவினிலே முளைக்கும்- அந்த
பறவைதின்ற கனியிருந்த விதையும்
சூறைக்கு நடுவினிலும் துளிர்க்கும்-அது
செடியாகி மெல்லமெல்ல நிமிரும்
வேறொருநாள் வருமந்தப் பறவை-புது
விருட்சத்தின் கிளைதேடி அமரும்
மாறுமிந்த காட்சிகளின் யுக்தி-அதன்
மூலம்தான் அன்னைபரா சக்தி

அண்டத்தில் சிறுதுகளின் அசைவும்- அவள்
ஆணையினைப் பெற்றதனால் நிகழும்
விண்டதொரு பாறையின்நீர்க் கசிவும்-அந்த
வித்தகியாள் விழிபட்டு வழியும்
பிண்டத்துள் நின்றவுயிர் ஒளியும்- அவள்
பேரருளால் ஒருநாள்போய் ஒளியும்
கொண்டிடுக அவள்பதத்தில் பக்தி- மழை
கொண்டலென அருள்பொழிவாள் சக்தி

2018 நவராத்திரி-2

வீணைநாதம் கேட்குதம்மா வெட்ட வெளியிலே
வெள்ளிச் சலங்கை குலுங்குதம்மா வானவெளியிலே
காணக் காண லஹரியம்மா உனது சந்நிதி
காதில்சேதி சொல்லுதம்மா கொஞ்சும் பைங்கிளி

ஆரவாரம் செய்யத்தானே அழகுராத்திரி
அன்னைமுன்னே ஒன்பதுநாள் ஆடும்ராத்திரி
பாரமெல்லாம் தீரத்தானே சக்தி சந்நிதி
பாதத்திலே போய்விழுந்தால் பெரிய நிம்மதி

வேப்பிலையும் இனிக்குதடி வேதநாயகி
வேண்டும்வரம் நீகொடுப்பாய் லிங்கபைரவி
காப்பதற்கு நீயிருக்க கவலை ஏதடி
காலகாலன் ஆசைவைக்கும் காதல்நாயகி

ஆதியோகி மேனியிலே பாதியானவள்
ஆலமுண்ட கண்டனுக்கு அமுதமானவள்
நீதியாகி ஜோதியாகிநிமிர்ந்து நின்றவள்
நீளும்வினை மாளும்படி சூலம்கொண்டவள்

2018 நவராத்திரி 1

பூடகப் புன்னகை என்னமொழி- அவள்
பூரண அருளுக்கு என்ன வழி?
ஆடகத் தாமரைப் பதங்களிலே- சுகம்
ஆயிரம் உண்டென்று சொல்லும் கிளி
வேடங்கள் தரிப்பதில் என்னபயன் – இனி
வேட்கைகள் வளர்ப்பதில் நீளும்பழி
நாடகம் யாவையும் நடத்துகிறாள் -ஒளி
நகைதரும் அம்பிகை நுதலின்விழி

எத்தனை பீடங்கள் ஆளுகிறாள்-அவள்
என்னென்ன ரூபங்கள் காட்டுகிறாள்
புத்தம் புதிய விடியலிலே -அவள்
புல்லிடைப் பனியென மின்னுகிறாள்
வித்தகி இவளெனத் தொடக்குனிந்தால் – அவள்
வெய்யில் வெளிச்சமாய் ஓங்குகிறாள்
நித்தம் கவிகிற காரிருளில்-அவள்
நட்சத் திரச்சுடர் ஏற்றுகிறாள்

பிச்சி மலர்கிற காவினிலே -எழில்
பொன்னிற சண்பகச் சோலையிலே
பச்சை நிறங்கொண்ட வாலையவள்-நல்ல
பட்டுத் துகில் கொண்டு சுற்றுகிறாள்
அச்சம் தருகிற பைரவியாய் – உயர்
அன்பைப் பொழிகிற மாதங்கியாய்
உச்சித் திலகம் ஒளிவீச -இங்கே
உள்ளவை யாவையும் ஆளுகிறாள்

நின்று நிமிர்கிற சிவகாமி- இவள்
நேசக் கனல்தரும் அபிராமி
கன்றின் குரல்கொண்டு பாரதியும் -அன்று
கண்டு உருகிய கல்யாணி
சின்னஞ் சிறுமி சீமாட்டி -இவள்
சங்கரன் வணங்கும் காமாட்சி
கொன்றையந் தார்தரும் வாசத்திலே- தினம்
கண்கள் கிறங்கும் விசாலாட்சி

சாரதை சியாமளை கமலாம்பா-இவள்
சகல கலாமயில் கற்பகத்தாள்
நாரணி நாயகி வடிவாம்பா-இவள்
நெல்லையை ஆளும் காந்திமதி
பூரணி புவனா லலிதாம்பா- நகை
பூத்திடும் உண்ணா முலையம்மை
காரணி காருண்யை கொப்புடையாள்-வினை
களைந்திடும் தையல் நாயகியாள்

மந்திரக் கலசத்தின் தீர்த்தத்தில்- அருள்
மூலக் கருவறை மூர்த்தத்தில்
எந்திர வடிவில் எழுந்தருள்க – சுடர்
ஏற்றிய விளக்கினில் எழுந்தருள்க
வந்தனை செய்தோம் மகமாயி- மிக
வாஞ்சை தருகிற திரிசூலி
சந்தங்கள் கொஞ்ச சதிராடு-எங்கள்
சிந்தையில் நிறைந்து நடைபோடு

அபிராமி அந்தாதி – 14

மூத்தவளா? ஏத்தவளா?

தென்காசியில் ரசிகமணி டி.கே.சி விழா. அவருடைய இல்லமாகிய பஞ்சவடியில் அவர்தம் பெயரர்கள் திரு.தீப.நடராஜன், திரு.தீப.குற்றால லிங்கம் ஆகிய பெருமக்களின் அன்பு விருந்தோம்பலில் திளைத்துக் கொண்டிருந்தோம். ராஜாஜி, ஜஸ்டிஸ் மஹராஜன், தொ.மு.பாஸ்கரத் தொண்டைமான், வித்வான் ல.சண்முகசுந்தரம் போன்ற பெரியவர்கள் அமர்ந்து கலை இலக்கியங்களை அனுபவித்த சந்நிதானம் அது.

கலை இலக்கிய ரசனையில் டி.கே.சி என் ஆதர்சம். கம்பனில் பல மிகைப்பாடல்களை அடையாளம் கண்டதுடன் சில திருத்தங்களையும் செய்திருக்கிறார். அதனால் வாழுங்காலத்திலும் சரி, அதன்பின்பும் சரி, சில விமர்சனங்களுக்கு ஆளாகியிருக்கிறார். கம்பனில் மட்டுமின்றி பல இலக்கியங்களிலும் அவருடைய கைவண்ணம் உண்டு.

இடைச்சொருகல், பாடபேதம் போன்ற சாபங்களால் கல்லாய்ப்போன பல கவிதை அகலிகைள் அவருடைய கைவண்ணத்தால் உயிர்பெற்றதுண்டு. அவரை ரஸஞ்ஞானி என்பது மிகப்பொருத்தம்.

அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் அவருடன் நெருங்கிப் பழகியவர்களில் ஒருவரான தீட்சிதருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தேன். “ரசிகமணி அபிராமி அந்தாதியிலும் ஒரு திருத்தம் செய்திருக்கிறார் தெரியுமா?” என்றார். எனக்குத் தூக்கிவாரிப்போட்டது. முதலாவது அந்தாதியில் பாடபேதத்துக்கோ இடைச் செருகலுக்கோ இடமில்லாத வகையில் யாப்புச்செப்பம் மிகச்சரியாக உள்ளது. கட்டளைக் கலித்துறையாக மட்டுமின்றி அந்தாதி முறையிலும் அமைந்துள்ளதால் தவறுகளுக்கு வாய்ப்பில்லை.

“என்ன திருத்தம்” என்று ஆர்வமாகக் கேட்டேன். “பூத்தவளே! புவனம் பதினான்கையும் பூத்தவண்ணம் காத்தவளே!’ என்ற பாடல் இருக்கிறதல்லவா! அதில் ‘கறைக்கண்டனுக்கு மூத்தவளே’ என்று வருகிறது. கணவனைவிட மனைவி மூத்தவள் என்று சொல்வது பொருத்தமாக தோன்றவில்லை. எனவே ‘கறைக்கண்டனுக்கு மூத்தவளே’ என்பதை ‘கறைக்கண்டனுக்கு ஏத்தவளே’ என்று டி.கே.சி சொல்வார்” என்றார்.

நான் சிரித்துக் கொண்டே, “இந்தத் திருத்தம் நயமாக இருக்கிறதே தவிர நியாயமாக இல்லை. சக்தி தத்துவத்திலிருந்து சிவ தத்துவம் தோன்றியது என்ற கோட்பாட்டின்படி கறைக்கண்டனக்கு மூத்தவளே என்பதுதான் சரி” என்றேன். தீட்சிதர் சிரித்துக்கொண்டே, “அவாளுக்கு தத்துவ ஆராய்ச்சி யெல்லாம் முக்கியமில்லை” என்றார்.

இந்த உலகம் எப்படித் தோன்றியது?

“நீலமேனி வாலிழை பாகத்து
ஒருவன் இருதாள் நிழற்கீழ்
மூவகை உலகம் முகிழ்த்தன முறையே”

என்று படித்திருக்கிறோம். மூவுலகங்களை மட்டுமல்ல. பதினான்கு உலகங்களையும் பூத்திடச் செய்தவள் பராசக்தி. சிலர் தங்களுக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை இல்லையென்பார்கள். ஆனால் ஏதோவொரு சக்தி இருக்கிறதென்றும் சொல்வார்கள். பிரபஞ்சத்தைப் பார்க்கையில் அப்படியொரு சக்தி இருப்பதை உணர முடிகிறது.

பராசக்தி பதினான்கு உலகங்களையும் பூத்திடச் செய்தவள் மட்டுல்ல. அந்தப் பதினான்கு உலகங்களாகவும் அவளே பூத்து நிற்கிறாள். பூத்ததுடன் நில்லாமல், சின்னஞ்சிறிய புல்பூண்டுகளில் இருந்து பெரிய பெரிய கோள்கள் வரை அவை எந்த நோக்கத்துக்காக உருவாயினவோ அந்த நோக்கம் குன்றாமல் இயங்கவும் அவளே அருள்கிறாள். உரிய காலத்தில் அனைத்தையும் மறைத்திடும் அருளாகவும் அவளே திகழ்கிறாள்.

“பூத்தவளே! புவனம் பதினான்கையும் பூத்தவண்ணம்
காத்தவளே! பின் கரந்தவளே!”

என்கிறார் அபிராமி பட்டர்.

சிவஞானசித்தியார், “சக்திதான் சிவத்தையீனும்” என்கிறது. சிவத்தின் அருளே சக்திதான் என்றொரு கோட்பாடும் உண்டு. அருளும் தன்மைதான் இறைவனின் மூல இயல்பே தவிர இறைவனென்று ஆனபின் அருள்தன்மை தோன்றவில்லை. அருட்தன்மையே இறைத்தன்மையின் ஆதாரம். எனவே
“கறைகண்டனுக்கு மூத்தவளே” என்கிறவர், அதே கையோடு “மூவா முகுந்தற்கு இளையவளே!” என்கிறார். முதுமையே காணாத திருமாலின் தங்கையும் அவளே! கறைக்கண்டனுக்கு மூத்தவளும் அவளே!!

சிவத்தினை அடைய தவத்தினை மேற்கொண்டவர்களில் தலையாயவள் அம்பிகைதான். இமயமலையில் கடுந்தவம் ஆற்றியதிலிருந்து குமரி முனையில் அஞ்சு கனல் நடுவே நிகழ்த்திய நெடுந்தவம் உட்பட எத்தனையோ விதங்களில் அத்தனை நினைத்துத் தவமியற்றியவள் அன்னை. எனவே “மாத்தவளே! உனையன்றி மற்றோர் தெய்வம் வந்திப்பதே!” என்கிறார். அபிராமி எவ்விதம் சிவனுக்கு மூத்தவள் என்பதற்கும் அவளையன்றி வேறு தெய்வங்களை ஏன் வணங்கத் தேவையில்லை என்பதற்கும் இனிவரும் பாடல்களிலும் நிறைய விளக்கங்களை நாம் பார்க்கப் போகிறோம்.

அபிராமி அந்தாதி – 9

வாழ்க்கை என்பதே வினைநீக்கும் ஏற்பாடுதான். அது எவ்விதம் நிகழ்கிறது என்பதில்தான் எல்லாம் நிகழ்கிறது. தன்னுடைய உயிரின் வினைகள் நீங்கப்பெற வேண்டும் என்னும் விருப்புணர்வோ இல்லாமலும்கூட எத்தனையோ பிறவிகளாய் பாசமாம் பற்றை வளர்த்து வருகிறோம். செவ்வண்ணப் பேரழகியாம் அபிராமி எவ்வண்ணம் அந்த வினைகளை அகற்றுகிறாள் என்பதை சுவைபடச் சொல்கிறார் அபிராமிபட்டர்.

அவளைப் பேரழகி என்ற கையோடு “எந்தை துணைவி” என்றும் அழுத்தம் தருகிறார். சிவபெருமான் பேரழகனாகவும் இருக்கிறான். அகோர மூர்த்தியாகவும் இருக்கிறான். அவருக்கேற்ற பேரழகி என்றும் சொல்லலாம். அவரைவிட பேரழகி என்று கொள்ளலாம்.

அழகின் சிறப்பில் மட்டுமா அம்பிகை தனித்து நிற்கிறாள்? வினைகளை அகற்றும் விதத்திலும் அவளுக்கு நிகர் அவள்தான். சிவபெருமான் பற்றுகளை அறுக்கும் பரமன். வலிக்க வலிக்க அகற்றுவார். “பாசமாம் பற்றறுத்துப் பாரிக்கும் ஆரியனின் காரியம்” அப்படி.

அம்பிகையோ, “என் பாசத்தொடரையெல்லாம் வந்தரி சிந்துர வண்ணத்தினாள்” என்கிறாள். குழந்தை உறங்கும் நேரத்தில் அதன் துயிலைக் கலைக்காமல் அது முகத்தைக்கூட சுளிக்காமல் மெதுவாய் மிக மெதுவாய் நகங்களைக் களையும் அன்னைபோல் வினைகளைக் களைகிறாளாம் அபிராமி.

“சுந்தரி எந்தை துணைவி என் பாசத் தொடரையெல்லாம்
வந்தரி சிந்துர வண்ணத்தினாள்”

மனமென்னும் அந்தரங்கத்தில் நிறைபவளாய், ஆகாயமென்னும் அந்தரத்தை ஆள்பவளாய் இருக்கும் அபிராமி. மகிடனின் தலைமேல் திருவடி பதித்து அவனுடைய அகந்தைக்கு மட்டுமின்றி அறியாமைக்கும் அந்தமாய் நிற்கிறாள்.

சியாமள வண்ணத்தினளாகிய நீலியும் அவள். கன்னிமை அழியாத அன்னையும் அவள். நான்முகனின் அகந்தை அழியுமாறு அவனுடைய சிரசினை சிவபெருமான் கொய்தார். அந்த பிரம்ம கபாலத்தை அம்பிகை தன்னுடைய கைகளில் கொண்டிருக்கிறாள். அவளுடைய திருவடிகளை நான் என் மனதில் கொண்டிருக்கிறேன் என்கிறார் அபிராமிபட்டர்.

“சுந்தரி எந்தை துணைவி என் பாசத் தொடரையெல்லாம்
வந்தரி சிந்துர வண்ணத்தினாள் மகிடன் தலைமேல்
அந்தரி நீலி அழியாத கன்னிகை ஆரணத்தோன்
கந்தரி கைத்தலத்தாள் மலர்த்தாள் என் கருத்தனவே”