சத்குரு ஞானோதயத் திருநாள்

தேதியிது !சாமுண்டி தேவி திருமலையில்
ஆதி குருவின் அருளாலே-யாதுமாய்
தன்னை உணருகிற தன்மையிலே சத்குருவும்
பொன்னாய் மிளிர்ந்த பொழுது.

பாறை மடியினிலே பூப்பூத்த நாளினிலே
ஊறும் அமுதத்தின் ஊற்றொன்று-மீறும்
புனலாய்ப் பெருகி புனிதத்தின் தூய
அனலாய் எழுந்த அருள்.

பேசா மவுனத்தில் பேரருளின் அற்புதத்தில்
ஈஷா உதயத்தின் இன்பநாள்- நேசத்தால்
மானுடத்தைக் காக்கும் மகத்துவம் பொங்கவே
வானிறங்கி வந்த வகை.

சத்குரு என்றதுமே சட்டென்று கண்கலங்கி
பக்தி பெருகுகிற பாங்கெல்லாம்-சக்தி
வடிவாக வந்தவரின் வற்றாத அன்பு
நடமாடும் தெய்வ நிலை.

ஆன குருவடிவே ஆதி சிவவடிவாம்
ஞானமறை நூல்கள் நவிலுமே-வானகமே
மண்ணில் இறங்கிய மாண்பின் வடிவன்றோ
கண்ணில் தெரியும் குரு

பாரதி வீட்டில் ஒரு மரம்

21.09.2013. திருவல்லிக்கேணி பாரதியார் இல்லத்தில் “மண்வாசனை” கூட்டத்தில் கவியரசு கண்ணதாசன் குறித்து உரை நிகழ்த்தப் போயிருந்தேன்.மண்வாசனையை எழுப்பும் விதமாய் மழை வெளுத்து வாங்கியது.கூட்ட அரங்கில் மேடைக்கு இடதுபுறம்நெடிய்துயர்ந்த மரமொன்றின் நிமிர்வுக்கு வாகாய் இடம்விட்டுக் கட்டியிருந்தார்கள்.

அந்த மரத்தை சுட்டிக்காட்டி திரு.இல.கணேசன் என்னிடம் சொன்னார்:
“இந்த மரம் பாரதியார் காலத்திலிருந்தே இருக்கிறது”என்று. பாரதி பார்த்த மரம்.பாரதியைப் பார்த்த மரம் என்ற எண்ணம் மனதை மலர்த்தியது. பாரதியுடன் ஒரேவீட்டில் வாழ்ந்த உயிரல்லவா அது!!

மேடையில் பேசும்போது குறிப்பிட்டேன்.”பாரதி வாழ்ந்த வீட்டில் கூட்ட அரங்குக்குப் பக்கத்தில் இந்த மரம் இருப்பதில் ஒரு பொருத்தம் இருக்கிறது.இந்த மேடையில் ஏறிப் பேசுபவர்கள், வெறும் வாய்ச்சொல் வீரர்களாக இருந்துவிட்டால்,தாங்கள் சொல்வதில் தங்களுக்கே நம்பிக்கை இல்லாதவர்களாக இருந்தால்,இந்த நெடிதுயர்ந்த மரத்தின் கிளைகள் ஆகாயத்தில் இருக்கும் பாரதிக்கு சேதி சொல்லும்..”பாரதி! நெட்டை மரங்களென நின்று புலம்பினார்…பெட்டைப் புலம்பல்” என்று  .

அங்கிருந்து தஞ்சைக்குப் போய் வெற்றித்தமிழர் பேரவையின் பாபநாசம் ஒன்றிய அமைப்பாளர் திரு.பரமகுரு இல்லப் புதுமனை புகுவிழாவுக்கு கவிஞர் வைரமுத்து அவர்களுடன் ஆவூர் சென்றேன்.ஊரெல்லைக்குள்
நுழையும்போது கவிஞர் கேட்டார்,”முத்தையா! ஆவூர் மூலங்கிழாரின் ஊர் இந்த ஆவூர் தானா?”என்று.உள்ளூர்ப் புலவர் ஒருவர் அதனை உறுதி செய்தார்.மேடையில் அமர்ந்தபிறகு, “கவிஞர்! நீங்கள் சொன்னது சரிதான்”என்றேன்.

“கிழார்” என்று பெயர் கொண்டவர்கள் பெரும்பாலும் சோழதேசத்துப் புலவர்கள்தான்.அதனால்தான் கேட்டேன்”என்றார் அவர்.

பாரதி பார்த்த மரம்,ஆவூர்க்கிழார் வாழ்ந்த மண் ஆகியவற்றின் அண்மையும் நெருக்கமும் சொல்லத் தெரியாத-சொல்லித் தெரியாத பரவசத்தைத் தந்தது.
இருந்தும் சொல்லப் பார்க்கிறேன்…

வானத்தையே முட்டிப்பார்க்க வளர்ந்தமரம் தவிக்கும்-அதை
வருடித்தந்த பாரதியின் விரல்தடமும் இருக்கும்
கானத்தையே உறிஞ்சிகிட்டு கிளம்பிவந்த வீரம்-அட
கவிஞன்பேரைச் சொன்னதுமே இலையில்சொட்டும் ஈரம்

பசிய இலை படபடக்க பாட்டுச்சொல்லியிருப்பான் -அவன்
பட்டபாட்டை சொன்னபடி பசியில்தூங்கி இருப்பான்
நிசியினிலே கண்முழிச்சு நடந்திருப்பான் பாவம்-அட
நாக்கிருந்தா இந்தமரம் நூறுகதை கூறும்

ஆடிப்பாடி திரிஞ்சதெல்லாம் அந்தமரம் அறியும்-அந்த
ஆனைதள்ளி விட்டகதை அதுக்குத்தானே தெரியும்
வாடிநின்ன விருட்சத்துக்கு நிழல்கொடுத்த மரமே-ஒன்
வேருக்குள்ளே ஊறுவதும் அவன்கவிதை ரசமே

எங்கபுலவன் விரல்தடத்தை பார்த்துப்புட்டு போறேன் -ஒரு
சங்கப்புலவன் கால்தடத்தைத் தேடிப்பார்த்து வாரேன்
தங்கம் ஒண்ணை தந்துபுட்டு தூங்குதய்யா ஊரு-அந்தத்
தமிழன்வாழ்ந்த குடிசையெங்கே?சொல்லுறது யாரு?

கால்தடமோ விரல்தடமோ கண்ணில்தெரியாது–அட
காலத்தில் பதிச்சதடம் அழிக்க முடியாது
நூல்வடிவம் எடுத்தவர்க்கே நிரந்தரமா இருப்பு- அதில்
நல்லதமிழ் தந்தவர்க்கே நிலவு போல ஜொலிப்பு

தாடிகளை நம்புவது…?

தாடிகளை நம்புவதே தேசத்துக்கு நல்லது
மூடிவைத்துப் பேசவில்லை;மனம்திறந்து சொல்வது
பாடினதார் திருக்குறளை? படத்தைநல்லாப் பாருங்க
பாரதத்தின் நாட்டுப்பண்ணைப் படைத்தவர்யார் கூறுங்க

குறுந்தாடி வளர்த்தவங்க கம்யூனிசம் வளர்த்தாங்க
கைத்தடியும் எடுத்தவங்க பகுத்தறிவை வளர்த்தாங்க
வெறுந்தாடி வளர்த்தவங்க வருத்தமுன்னு சொன்னாங்க
வளரச்சொல்லி விட்டவங்க பரமஹம்சர் ஆனாங்க

வெள்ளியலை தாடிக்காரர் யோக நெறி தந்தாங்க
உள்ளம் அலை பாயாம வாழவழி சொன்னாங்க
டெல்லியில தாடிக்காரர் தலைவருன்னு சொல்றாங்க
உள்ளவரும் தாடியோட  உலவுறதைப் பாருங்க

நாட்டுக்குள்ளே ஒண்ணுரெண்டு தாடி தப்பாப் போகலாம்
வீட்டுக்குள்ளே அண்ணந்தம்பி தாடிமீசை ஆகலாம்
காட்டிலுள்ள சிங்கத்துக்கு பிடரிதாடி ஆகும்ங்க
ஓட்டு கேக்கும் சிங்கத்துக்கு தாடியுண்டா பாருங்க

லிங்க பைரவி

தூரத்து வெளிச்சம் நீதானா-எனைத்
துரத்திடும் கருணை நீதானா
பாரத்தில் தவிக்கிற நேரத்திலே சுமை
தீர்ப்பது பைரவி நீதானா -என்
திசைகளைத் திறந்தவள் நீதானா
வழித்துணை யானவள் நீதானா
விழுத்துணை யானவள் நீதானா
பழிகள் நிறைந்தஎன் வழியினிலேஒளி
தருபவள் பைரவி நீதானா-உடன்
வருகிற திருவருள் நீதானா
போகிற வழியெது தெரியாதே-இந்தப்
பேதைக்கு வாழ்க்கை புரியாதே
வேகிற விறகென ஆகிற தருணம்
பாய்கிற கங்கை நீதானா-எனைப்
பவித்திரம் செய்பவள் நீதானா
நான்கொண்ட பந்தங்கள் வேதனைதான் -இந்த
நாடக வாழ்க்கையும் வேதனைதான்
வான்கொண்ட நிறமே ஆனந்த ஸ்வரமே
ஆட்கொண்ட கருணை நீதானா-எனை
ஆள்வது பைரவி நீதானா
ஆயிரம் வினைகளின் பாத்திரம்நான்-வெறும்
ஆசையின் விளைநிலம் மாத்திரம்நான்
தாயெனப் பரிந்து தீயென எழுந்து
தீவினை எரிப்பவள் நீதானா-கதி
தருபவள்பைரவி நீதானா
என்னென்ன வேடங்கள் போடுகிறேன் -நான்
என்னை எங்கெங்கு தேடுகிறேன்
 மின்னென எழுந்து கண்களைத் திறந்து
உண்மையைச் சொன்னவள் நீதானா-என்
உயிர்த்துளி பைரவி நீதானா

பாரதிக்கு முந்தைய பாரதிகள்

மகாகவி பாரதிக்கு முன்பும் சமகாலத்திலும் பாரதி பட்டத்துடன் திகழ்ந்தவர்கள் குறித்து உவமைக்கவிஞர் சுரதா ஒரு பாட்டுப் பட்டியலை வழங்கியிருக்கிறார்.

1) திருவதிகைக் கலம்பகம் எழுதிய வேலாயுத பாரதி

2)திருவிளையாடல் நாடகம் எழுதிய கிருஷ்ண பாரதி

3)சூடாமணி நிகண்டு இயற்றிய ஈஸ்வர பாரதி

4)ஆத்திசூடி வெண்பா வடித்த இராம பாரதி

5) விஸ்வபுராணம் இயற்றிய முத்துச்சாமி பாரதி

6)திருத்தொண்டர் மாலை,தேசிகர் தோத்திரம் போன்ற நூல்கள்   தந்த புதுவை குமார பாரதி

7)கூடல் பதிகம் பாடிய குணங்குடி கோவிந்த பாரதி

8) கந்தபுராணக் கீர்த்தனை,வேங்கைக்கும்மி உள்ளிட்ட பல நூல்களைப் பாடிய பெருங்கரை குஞ்சர பாரதி

9)மதுரகவி பாரதி

10)கீர்த்தனைகள் பல தந்த கோபாலகிருஷ்ண பாரதி

11)பாரதியின் பால்ய நண்பர் பசுமலை சோமசுந்தர பாரதி

உவமைக்கவிஞரின் இந்தப் பட்டியல் அடங்கிய கவிதை அவர்தம் வழித்தோன்றல் கவிஞர் கல்லாடன் நடத்திவரும்

வள்ளுவர் தமிழ்ப்பீடம்  செப்டம்பர் 2013 இதழில் வெளியாகியுள்ளது.

தொடர்புக்கு:93808 34762

ஊழி உலுக்கியவன்

கானமெழுப்பிய பேரிகை ஒன்றினைக்

கட்டிலில் போட்டது யார்?அட

கட்டிலில் போட்டது யார்?

யானை உலுக்கிய ஆல மரமொன்றின்

வேரை அசைத்தது யார்?அட

வேதனை தந்ததும் யார்?

ஏறிய நெற்றியை மீறிய மீசையை

எங்கோ மறைத்தது யார்-அட

எங்கோ மறைத்தது யார்

கீறிய சூரியப் பிஞ்சின் சுடர்கொண்டு

ககனம் நிறைத்தது யார்-யுகக்

கதவை உடைத்தது யார்?

வந்த நெருப்பிடம் வாஞ்சை வளர்த்தவன்

வற்றிய மேனிதந்தான் -வாடி

வற்றிய மேனிதந்தான்

சொந்த நெருப்பினை செந்தமிழ் ஆக்கியே

ஜோதி வடிவுகொண்டான் -புது

நீதி பலவும்சொன்னான்

பாற்கடல் நக்கிய ராட்சசப் பூனையின்

பாட்டையில் கால்பதித்தான் -எங்கள்

பாரதி கால்பதித்தான்

ஏக்கம் வளர்த்தவன் ஏழு கடலையும்

ஏந்தி இதழ்பதித்தான் -அதில்

காளி ரசம் குடித்தான்

மேனியின் வீணையில் ஓடும் நரம்புகள்

மேதைமைப் பாட்டிசைக்கும்-அவன்

தாங்கிய கூடசைக்கும்

வானம் குலுங்கிட ஊனும் விதையவன்

ஊனில் ஒளிந்திருக்கும்-அதில்

ஊழி அதிர்ந்திருக்கும்

ஆண்டுகள் எத்தனை ஆயினும் பாரதி

ஆளுமை வியாபகமே-அவன்

ஆண்மையின் ஞாபகமே

நீண்டிடும் பாதையின் நிர்மல வெய்யிலாய்

நிற்கும் அவன்முகமே-அவன்

என்றும் நிரந்தரமே

சிவலயம்

எதிர்பார்த்து நின்றவர்க்கோ
ஏதொன்றும் புரியவில்லை
ஏறெடுத்தும் பாராதார்
எல்லாமே அறிந்திருந்தார்:

புதிர்போட்ட மனிதருக்கே
பதில்மறந்து போயிருக்க
விதியெல்லாம் கடந்தவர்தான்
விடைதாண்டிப் போயிருந்தார்

விதைபோட்டு வளர்த்தவரோ
வெய்யிலிலே காய்ந்திருக்க
பதறாமல் இருந்தவரே
பழம்பறித்துப் புசித்திருந்தார்

முதல்போட்ட வணிகருக்கோ
மூலதனம் கரைகையிலே
முதல்-ஈறு தெரிந்தவரே
முழுசெல்வம் அடைந்திருந்தார்

சதையெலும்பே சதமென்றோர்
சஞ்சலத்தில் அலைபாய
சிதைநெருப்பின் நடுவினிலும்
சிவனாண்டி சிரித்திருந்தார்

நதிபாய்ந்த நேரத்தில்
நனையவந்தோர் ஏமாற
நதிகாய்ந்த வேளையிலும்
நிர்மலரே குளித்திருந்தார்

மூடிவைத்த கைபோன்ற
முழுவாழ்வின்சூனியத்தில்
பாடிவந்த பரஞானி
பிரிந்தவிரல் அறிந்திருந்தார்

தேடிவந்த தத்துவங்கள்
தொலைத்துவிட்டுத் தடுமாற
கூடிவந்த நிஷ்டையிலே
கோமணாண்டி கண்டிருந்தார்

ஆடிவந்த நாடகங்கள்
அதன்போக்கில் கதைமாற
பாடிவந்த பரதேசி
பொதுவெளியில் நடம்புரிந்தார்

நாடியவர் உறவென்று
நம்பியவர் அலைமோத
நாதன்தான் உறவென்றோர்
ஞானத்தில் லயித்திருந்தார்

கூடியவர் பிரிந்ததிலே
கோடிப்பேர் தடுமாற
கூடாமல் கூடியவர்
கோடியின்பம் கண்டிருந்தார்

மாடிமனை கட்டியவர்
முகம்புதைக்க மடிதேட
வீடுவெட்ட வெளியென்று
வாழ்ந்தவரே வாழ்ந்திருந்தார்

ஆடிக்கு வந்தாள் அபிராமி

 உற்சவக் கோலத்தில் உலாப்போகும் நேரத்தில்
உற்சாக அலங்காரமோ
கற்பகத் தாருவாம் கடவூராள் எழில்பார்க்க
கண்கோடி இனிவேண்டுமோ
பொற்பதம் மலர்க்கரம் பூமுகம் எங்கெங்கும்
பூவாரம் எழில்சிந்துமோ
கற்பனைக்கெட்டாத காருண்ய நாயகி
கடைக்கண்கள் எமைத்தீண்டுமோ

மின்னாயிரம் சேர்ந்த மலர்மேனி நிறமென்ன?
மைவண்ணக் கறுப்பல்லவோ
இந்நேரம் உற்சவத் திருமேனி எழில்மட்டும்
இதமான சிகப்பல்லவோ
பெண்ணாகப் பிறந்தார்க்கு புறப்பாட்டு நேரத்தில்
பூச்சொன்றும் புதிதல்லவோ
கண்ணான மாதரசி கவின்மஞ்சள் வண்ணத்தில்
கிளம்புவதே அழகல்லவோ

பெருவீதி நான்கினிலும் பெண்ணரசி வருகின்றாள்
பொன் ஆடிப் பூரத்திலே
ஒருநீதி நிலையாக ஒருகோடி கதிர்போல
ஒளிசிந்தும் மோனத்திலே
திருமாதர் விளக்கேந்த திசையெட்டும் கைகூப்பித்
தொடர்கின்ற நேரத்திலே
அருளாய மழைவீசி அபிராமி வருகின்றாள்
அரசாளும் கோலத்திலே

ஏறுகிற சிவிகையாய் என்னெஞ்சை பாவித்தால்
இந்தவிதி மாறிடாதோ
மாறுகிற விதியுந்தன் மணிவிழியின் சுடர்பட்டு
முற்றிலும் தீர்ந்திடாதோ
கூறுகிற தோத்திரம் குழைசெவியில் கேட்டதும்
கணநேரம் புன்னகைப்பாய்
தேறும்வகை காட்டவே தேனமுதம் ஊட்டவே
தேரேறி வந்துநிற்பாய்

வங்கம் வழங்கிய ஞானஒளி

(ஜூலை-4 சுவாமி விவேகானந்தர் நினைவு நாள்)
எல்லாத் திசைகளும் என்வீடு-என
இங்கே வாழ்ந்தவர்யார்?
நல்லார் அனைவரும் என்னோடு-என
நெஞ்சு நிமிர்ந்தவர்யார்?
நில்லா நதிபோல் விசையோடு-அட
நாளும் நடந்தவர் யார்?
கல்லார் நாடெனும் கறையகற்ற-சுடர்க்
கணையாய்ப் பாய்ந்தவர்யார்
எங்கள் கிழக்கில் எழுந்தகதிர்-புகழ்
ஏந்திடும் மேல்திசையில்
பொங்கும் எரிமலை போலெழுந்தே-இருள்
போக்கிடும் நம்முயிரில்
வங்கம் வழங்கிய ஞானஒளி-நம்
விவேகானந்த ஒளி
சிங்கப் பிடரி சிலிர்த்தபடி-அவர்
சென்றது ஞானவழி
பூமியை உலுக்கும் புயலாக-அவர்
புறப்பட்ட வேகமென்ன
சாமி உனக்குள் எனசொல்லி -அவர்
சமத்துவம் கண்டதென்ன
தீமைகள் எரிக்கும் கனல்பிழம்பாய்-அவர்
திருமொழி திகழ்ந்ததென்ன
ஓமெனும் மந்திர ஒலிபோலே-அவர்
ஓங்கி யெழுந்ததென்ன
எத்தனை யுகங்கள் போனாலும்-அவர்
ஏற்றிய ஒளியிருக்கும்
எத்தனை இடர்கள் வந்தாலும்-அவர்
வார்த்தையில் வழிபிறக்கும்
தத்துவம் மானிடன் உயர்வதுதான்-அவர்
வாழ்வுக்கு இது விளக்கம்
முத்திரை பதித்த முனிராஜன்- அவர்
மலரடிக்கென் வணக்க்ம்