13. அம்பைத் தொடுக்க அரை நிமிஷம்!

சில சாதனைகளைப் பார்க்கிறபோது எல்லாம் வெகுசீக்கிரமாக நடப்பதுபோல் தெரிகிறது. குறி பார்த்து அம்பை விடுகிற மனிதன், அனாயசமாகச் செய்துமுடிப்பதுபோல் படுகிறது. ஆனால், அந்த அரை நிமிட அரங்கேற்றத்தின் பின்னணியில் ஆறு வருட அவஸ்தையும் அயராத பயிற்சியும் இருந்திருக்கும்.

சொல்லப்போனால், நம் திறமை மீது நமக்கு முழு ஆளுமையும் நம்பிக்கையும் இருப்பதன் அடையாளமே, அந்தச் செயலை அனாயசமாகச் செய்துமுடிப்பதுதான்.

நம்மால் ஜெயிக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை இருக்கும்போதுதான் செய்கிற தொழிலை ரசிக்க முடியும். சிறிதளவு சந்தேகம் இருந்தாலும் அது நம்பிக்கையைக் குலைக்கும். எனவே, நம்மை எவ்வளவுக்கெவ்வளவு தகுதிப்படுத்திக் கொள்கிறோமோ அந்த அளவுக்கு வாழ்க்கை எளிதாக இருக்கும்.

அப்படியானால், இந்தத் தகுதிப்படுத்துதல் எங்கிருந்து தொடங்குகிறது என்பதை ஆராய வேண்டும். நம் கனவுக்கும் நம் கனவைப் பற்றிய நம் அபிப்பிராயத்துக்கும் இருக்கிற இடைவெளிதான் தகுதிக்கு முதல்தடை. ஓர் உயரமான கனவு உள்மனதில் உருவாகிறது. அதே நேரம், அதை நம்மால் எட்ட இயலாது என்கிற சந்தேகமும் எங்கேயோ தலைகாட்டுகிறது.

அசாத்தியங்கள் பற்றிய நம் அச்சம்தான் சாத்தியமாகக்கூடிய சாதனைகளைக்கூட அவநம்பிக்கையோடு பார்க்கத் தூண்டுகிறது. எனவே கொஞ்சம் முயன்றால் எட்டக் கூடிய கனவுகளைக்கூட வேண்டாத அச்சத்தால் சிலர் விலக்கிவிடுகிறார்கள்.

இந்த இடைவெளியைக் கடந்தவுடனேயே உங்கள் அபாரமான வளர்ச்சி ஆரம்பமாகிறது. உங்கள் கனவின் முதல் ரசிகர் நீங்கள்தான். உலகம் ஊக்கம் தரும் முன், உங்களுக்கு நீங்கள் ஊக்கம் தருவது மிக முக்கியம். அது தடைப்படும்போதுதான் திறமையை முழுதாக வளர்த்துக் கொள்ள முடிவதில்லை. “இது நம்மால் ஆகிற காரியமா?” என்கிற கேள்வியை முளையிலேயே கிள்ளி எறிவது முக்கியம்.

ஒன்றை நீங்கள் உறுதியாக நம்பி, அதை நோக்கி உற்சாகமாக முன்னேறத் தொடங்கும் போது, உலகம் முதலில் வினோதமாகப் பார்க்கும் உங்கள் உறுதியை அசைத்தும் பார்க்கும். போகப் போக, நீங்கள் உரத்தோடும் பலத்தோடும் நிற்பது கண்டு உங்களை ஆதரிக்கத் தொடங்கும்.

பாராட்டும் ஊக்குவிப்பும் கொடுக்கிற உற்சாகத்தில் படிப்படியாக வெற்றி உங்கள் வசமாகும்.
அவநம்பிக்கையோடு பார்த்த விஷயத்தை நீங்களே அநாயசமாக செய்து முடிப்பீர்கள். அந்தத் துறையில் ஒரு நிபுணராக உருவாவீர்கள்.

இதற்கு அடிப்படையான அவசியத் தேவை, உங்கள் மேல் உங்களுக்கிருக்கிற நம்பிக்கை. அதற்கென்று சில ஆரம்பப் பயிற்சிகள் உண்டு.

உங்கள் பள்ளிப்பருவம் தொடங்கி, இன்றுவரை நீங்கள் வெற்றிகரமாக செய்திருக்கும் சின்னச் சின்ன விஷயங்களைப் பட்டியலிடுங்கள். ஒரு சின்ன ஓவியத்தை பிள்ளைப் பருவத்தில் நீங்களாக வரைந்தது, கோபித்துக் கொண்ட நண்பனை சமாதானப்படுத்தியது. மிகுந்த பயத்திற்குப் பிறகு பக்கத்துவீட்டு நாய்க்குட்டியைத் தொட்டுப்பார்த்து சிநேகம் கொண்டது என்று தொடங்கி கல்லூரியில் விருப்பப்பட்ட துறையில் சேர்ந்தது, தானாக வேலை வாய்ப்பு தேடிக்கொண்டது என்று ஒரு பெரிய வெற்றிப்பட்டியலே உங்கள் வசம் இருக்கும்.

அப்படியானால், செயல்களைச் சரியாகவும் இயல்பாகவும் செய்கிற ஆற்றல் உங்களுக்குள் ஒளிந்திருக்கிறது.

இரண்டாவதாக, ஒரு சிறுதோல்வி ஏற்பட்டதுமே நீங்கள் எப்படி நடந்துகொள்கிறீர்கள் என்று கவனித்துப் பாருங்கள். ஒருவரிடம் ஓர் உதவி கேட்கிறீர்கள். கிடைக்கவில்லை. உடனே சோர்ந்துவிடுகிறீர்கள் என்றால் உங்களுக்குள் அவநம்பிக்கை அரும்புவதாக அர்த்தம்.

ஒரு வாய்ப்பு மறுக்கப்பட்ட மறுவிநாடியே, “அதனாலென்ன? வேறொரு பக்கம் கேட்கலாம்” என்ற நம்பிக்கை பளீரென்று மனதில் படிகிறதென்றால் நீங்கள் சாதிக்கத் தயாராகியிருப்பதாக அர்த்தம்.
அடிப்படையில் உங்களை ஆயத்தமாக்கிகக் கொள்ளுங்கள். அடுக்கடுக்கான வெற்றிகள் அதன் பின்னே தொடரும். மறந்துவிடாதீர்கள், அம்பைத் தொடுக்க அரை நிமிஷம்தான். அதற்கான பயிற்சியோ பல வருடங்கள்.

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…

12. இடைவேளை இல்லாத வாழ்க்கை!

நீங்கள் எவ்வளவு சுறுசுறுப்பானவராக இருந்தாலும் சரி, ஏதாவது ஒரு நேரத்தில், எதையும் செய்யாமல் “சிறிது நேரம் சும்மா இருக்கலாம்” என்று தோன்றும்.
அதுபோன்ற நேரங்களில் என்ன செய்யலாம் என்பது பற்றி உளவியல் நிபுணர்கள் ஆராய்ச்சி செய்து, வித்தியாசமான வழிகளைச் சொல்லி இருக்கிறார்கள்.
அந்த இடைவேளை அவசியமானதா-? அனாவசியமானதா? கண்டுபிடிக்கலாம், வாருங்கள்!

உங்களை ஒருமுறை கேளுங்கள்!
இந்த இடைவேளை இப்போது தேவையா என்று உங்களை நீங்களே கேளுங்கள். சில நேரங்களில், கடுமையாக வேலை செய்து களைத்திருந்தால், ஓர் இடைவேளை வேண்டுமென்று மனம் மனுப்போடும். சில நேரங்களில் தேவையில்லாத சோம்பல் காரணமாய், உங்கள் வேலைக்கு உங்கள் மனமே “ஒத்தி வைப்புத் தீர்மானம்” கொண்டுவரும்.
முதல் காரணமென்றால், தாராளமாக இடைவேளை விடுங்கள். இரண்டாவது காரணமென்றால் கண்டிப்பான சபாநாயகராக மாறி, “நோ” சொல்லிவிடுங்கள்.

நேர அளவைக் குறையுங்கள்!
வழக்கமான ஒரு மணி நேரம் செய்கிற உடற்பயிற்சிக்குத் தயாராகிறீர்கள். உங்கள் மனம் “இன்றைக்கு வேண்டாமே” என்கிறது. “சரி, அரைமணி நேரம் செய்துவிட்டு வரலாம்” என்று சமரசம் செய்து கொள்ளுங்கள். “சரி இன்னைக்கு வேண்டாம்” என்று விட்டால் தினமும் மனமும் அடம்பிடிக்க ஆரம்பிக்கும்.

வழக்கமான முறையை மாற்றுங்கள்:
பெரும்பாலும் சோர்வோ சோம்பலோ வருவதற்குக் காரணம் ஒரே மாதிரியான வாழ்க்கை முறைதான். தினமும் டூவீலரில் அலுவலகம் செல்பவர் என்றால், ஒரு நாள் பேருந்தில் செல்லுங்கள். பாதையை மாற்றுங்கள். அமரும் திசையை மாற்றுங்கள். வாஸ்துவுக்கா அல்ல, உங்களுக்காக!

சுகமா? சுமையா?
உங்கள் முக்கியக் கடமைகளை உள்மனம், சுகமான பணி, சுமையான பணி என்று பகுத்து வைத்திருக்கிறது. சுமையான பணிகளைத் தொடங்கும்போதுதான் தள்ளி வைக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது. எனவே, சுமையான, சிரமமான பணிகள் என்றிருக்கும் அபிப்பிராயங்களை மாற்றுங்கள். அலுத்துக்கொண்டே செய்வதையே ஆசையாய்ச் செய்தால் அப்புறம் இடைவேளை இல்லாமல் இயங்கிக் கொண்டேயிருக்கலாம், இதயத்தைப்போல!

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…

11. நீங்கள் அதை நிறுத்துங்கள்; அது உங்களை நிறுத்தும் முன்!!

“மனுஷன்னா பலவீனம் இருக்கத்தான் செய்யும்” என்று சொல்லிக்கொண்டே வேண்டாதவற்றை விடாப்பிடியாகப் பற்றியிருப்பவர்கள் சிலருண்டு. “அது” என்றால் போதைப் பழக்கமாகத்தான் இருக்கவேண்டுமென்று அவசியமில்லை.

அரட்டையில் ஆர்வம், அனாவசியப் பதட்டம் என்பது போன்ற பலவீனங்களில் தொடங்கி, புகை, போதை போன்ற பலதும் இதிலே அடங்கும். உங்கள் பலவீனம் என்ன என்று உங்களிடம் வெளிப்படையாகச் சொல்லுமாறு நெருக்கமானவர்களை வற்புறுத்துங்கள்.

முதுகுக்குப் பின்னால், முணுமுணுத்து வந்ததை முகத்துக்கு நேராக சொல்லத் தூண்டுங்கள். அடுத்து, அந்தப் பழக்கத்தை ஏன் அகற்ற வேண்டும் என்றொரு பட்டியலை மனதுக்குள் தயார் செய்து, அதனை ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். சிகரட்டைத் தொடும்போது, அந்தக் காரணங்களின் பட்டியல் உங்கள் கையிலிருக்கும் சிகரட்டைத் தட்டிவிடும்.

மூன்றாவதாக, வாழ்க்கையில் எப்போதும் இரண்டு பாதைகள் உண்டு. சௌகரியமான பாதை ஒன்று. சரியான பாதை இன்னொன்று. சௌகரியமான பாதையைவிட சரியான பாதைதானே சரியானது! எனவே, முழு மனதோடு சரியான பாதையை மட்டும் தேர்ந்தெடுங்கள்.

உடனிருக்கும் யாரோ ஒருவரிடம் உங்களைக் கண்காணிக்கும் பொறுப்பை நீங்களாக ஒப்படையுங்கள். அவ்வளவு பெரிய யானை, தன்னைக் கட்டுவதற்கான சங்கிலியைத் தானே எடுத்து பாகனிடம் நீட்டுகிறதல்லவா? அதுபோலத்தான் இதுவும். கொஞ்சம் தடுமாறும்போது யாராவது தட்டிக்கேட்பது நல்லதுதானே. பதற்றமான நேரங்களில்தான் பழைய பழக்கங்களைப் புதுப்பித்துக்கொள்ளத் தோன்றும். நகம் கடிப்பதில் தொடங்கி இது நீளும்.

ஒரு சிக்கல் ஏற்பட்டுவிட்டதென்று பதற்றம் கொள்கிறீர்களா? முதலில் பதற்றத்திலிருந்து வெளியே வாருங்கள். பிறகு சிக்கலில் இருந்து வெளியே வருவதற்கான வழிகளைப் பார்க்கலாம்.
நாமே சின்னச் சின்ன பழக்கங்களை ஏற்படுத்திக்கொண்டு வெளியேற முடியாமல் தடுமாறும்போது, நம் பயணத்தை அந்தப் பழக்கங்களே நிறுத்தப் பார்க்கும். “மனுஷன்னா பலவீனம் இருக்கும்” என்பது உண்மைதான். ஆனால், பலவீனங்கள் இருந்தால் வெற்றியாளனாக இருக்க முடியாது. அவை நம்மை நிறுத்துமுன், நாம் அவற்றை நிறுத்துவது நல்லதுதானே!

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…

10. உங்களுக்கு சாதகமான ஜாதகமா?

நம்பிக்கையூட்டும் விஷயங்களை விடுத்து, ‘ஜாதகம்’ என்ற மூடநம்பிக்கைக்குள் பாதை செல்கிறதே என்று யோசிக்கிறீர்களா? ஜாதகத்தை வைத்து ஒருவரது வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி, வெற்றி தோல்விகளை கணித்துவிடமுடியும் என்று சோதிடம் கூறுகிறது. 9 கிரகங்களின் நிலையை வைத்தே பலன்கள் கூறப்படும்.
அதேபோன்று, 9 முக்கிய அம்சங்களை மனோதிடத்துடன் வாழ்க்கையில் பின்பற்றினால் வெற்றி நிச்சயம்.

1.நேரம்:
வியாபாரத்தில் எவ்வளவு தொகை முதலீடு செய்கிறீர்கள் என்பதைவிட எவ்வளவு நேரத்தை அதற்கென முதலீடு செய்கிறீர்கள் என்று கவனிக்க வேண்டும். வியாபாரம் தொடர்பாக செயல்பட சிந்திக்க ஒதுக்கும் நேரம் அனைத்தும் முதலீடாகத்தான் இருக்க வேண்டும். மாறாக இவ்வளவு நேரம் செலவு செய்தேன் என்று கூறும்படியாக இருக்கக்கூடாது.

சுயமாக தொழில் துவங்கும் எண்ணம் இருந்தால், அவர்களுக்கு அந்த எண்ணம் வருவதற்கு முன்னதாக கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளில் நேரத்தை எப்படிச் செலவிட்டார்கள் என்று சிந்திப்பது நல்லது.

– இந்த இந்த நேரத்திற்கு இந்த இந்த வேலைகளைச் செய்வது எனும் ஓர் ஒழுங்குமுறை.

– நேரந்தவறாமல், சரியான நேரத்துக்கு உணவு உட்கொள்வது – ஆரோக்கியமான உடலைப் பேணுவதால், மனம் ஆரோக்கியமும் உற்சாகமும் நிறைந்ததாக இருக்கும்.

இப்படிப்பட்டவர்களைப் பார்த்தாலோ பேசினாலோகூட, மற்றவர்களுக்கு உற்சாகமும், நம்பிக்கையும் பிறக்கும். இந்த வசீகரம், வணிகத்திற்கு மிகவும் அவசியம்.

– நேரத்தை திட்டமிட்டுப் பயன்படுத்துவதால் பதற்றம் என்பதே இருக்காது.
பதற்றமில்லாமல் சுறுசுறுப்பாக செயல்படுபவர்களை நம்பி எவ்வளவு பெரிய பொறுப்பும் தேடிவரும். அந்த நம்பிக்கையை, உங்களுக்கென கிடைக்கும் நேரத்தை வைத்தே பெற முடிகிறது என்பது எவ்வளவு மகிழ்ச்சியான ஒன்று!

“நேரம்” இது தினம் தினம் ஒவ்வொருவரிடமும் கொடுக்கப்படும் ஒரு வைரக்கல்.
எவருடைய கல் நன்றாகப் பட்டை தீட்டப்படுகிறதோ, அவருடைய வைரம் விலை உயர்ந்த மதிப்பு வாய்ந்த வைரமாகிறது. அதனை வைரக்கல் என்று உணராத வரையில் அது சுரங்கத்திலிருந்து வெட்டி எடுத்தும் வீணாக்கிவிட்டதற்கு சமம்.

2.துணிவு:

வைரத்தை சும்மா கொடுத்தால்கூட நம்மவர்கள் சிலர் அதை வாங்கிக் கொள்ள மாட்டார்கள். “சார், இதுல ஏதோ தோஷம் உள்ளது, ராசி உள்ளதுன்னு எல்லாம் இருக்காம். இது எதுன்னு தெரியாம எப்படி இத நான் வச்சுக்குவேன். வேண்டாம் சார்” என்று கூறி பெற்றுக் கொள்ள மறுப்பார்கள்.

இது உண்மையோ, பொய்யோ, புத்திசாலியாக இருப்பவர்கள் இதனை மகிழ்ச்சியுடன் பெற்றுக்கொண்டு, அடுத்ததாக அதனை என்ன செய்யலாம் என்று யோசிப்பார்கள்.

அவர் ராசி நம்பிக்கை அற்றவர் என்றால், அதனை நம்பிக்கையுடன் அணிந்து தனது அந்தஸ்தை உயர்வாகக் காட்டிக் கொள்வார். ராசி நம்பிக்கை உள்ளவராக இருந்தால் அதை விற்று தனக்கேற்ற அணிகலனாக மாற்றிப் பயன்படுத்திக் கொள்வார்.

இதற்கு ஒரு துணிவு வேண்டும். சின்னச் சின்ன விஷயத்திற்கெல்லாம் கூட பயப்படுபவர்கள் சிறிது சிறிதாக தன்னை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், துணிவு என்பது பிறர் கொடுத்து வருவதல்ல. நம்பிக்கை அடிப்படையிலும், நேர்மறை சிந்தனைகளாலுமே துணிவுவரும். எந்த அளவிற்குத் துணிச்சலுடன் ரிஸ்க் எடுக்கிறார்களோ அந்த அளவுக்கு நல்ல பலனும் கிடைக்கும். அனுபவ அறிவுடன் துணிவைச் சேர்ப்பது மிகச் சிறந்தது.

3.லட்சியம்:

எது இலக்கு? எது பாதை? அதற்கான கால வரையறை எவ்வளவு? என்பதில் தெளிவாக இருக்க வேண்டும். இலக்கு இல்லாத ஓட்டம் வீண். எனவே, லட்சியம் ஒன்றை வைத்து, அதனை நோக்கிய ஓட்டமாக, உழைப்பாகவே உங்களின் செயல்பாடுகள் இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் செக்குமாடு போல உழைப்பு முழுவதும் ஒரே வட்டத்திற்குள் அடங்கிவிடும்.

4. பயமின்மை:

பயம் ஒரு பலவீனம். “பயமே மரணம், அச்சமின்மை வாழ்வு” என்கிறார் விவேகானந்தர். தேவையற்ற பயங்களை ஒதுக்கிவிட வேண்டும்.

ஒரு விஷயம் எப்படி நடக்கப் போகிறது என்பது தெரியாமலேயே அது மோசமாகத்தான் நடக்கப்போதுகிறது என்று எண்ணும் அனுமானம். அப்படித் தவறாகத்தான் முடியும் என்னும் எதிர்மறை எண்ணத்தின் மீது நம்பிக்கை… இதுதான் பயத்தின் அடிப்படை. நன்கு சிந்தியுங்கள். நடக்காத, ஒரு விஷயத்திற்காக ஏன் பயப்பட வேண்டும்? எதுவாக இருந்தாலும், அது நல்லபடியாக நடக்கும் என்று நம்பி செயல்படவேண்டும். பயம்தான் தவறாக செயல்பட வைக்கும். தைரியம்தான் சரியாக செயல்பட வைத்து மகிழ்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும்.

5.செயல்:

இலக்கு, துணிவு, நேரம் இவை அனைத்தும் சரியாக இருந்தாலும், சரியாக செயல்படுவது என்பதுதான் அறுவடை செய்வதற்கு சமம். மனதில், அறிவில் இருக்கும் சமர்த்து, செயலிலும் இருக்க வேண்டும். எல்லாம் இருந்தும் செயல்படாமல் வாய்ச்சொல் வீரராக இருந்தால் பயனில்லை.

6.உறுதி:

தெளிவாக முடிவெடுத்து செயல்படத் துவங்கிய பிறகு, துவளக்கூடாது. உறுதியுடன் செயல்பட வேண்டும். ஒரு பெண் தான் வீட்டில் செய்யும் அப்பளங்களை ஒரு ரூபாய் லாபத்திற்கு தினமும் 5 ரூபாய்க்கு மட்டும் விற்றுவந்தார். நாளாக நாளாக 5,10,20,100 என்று வியாபாரமும் வரவேற்பும் பெருகியது. இப்பொழுது ஆயிரக்கணக்கில் வியாபாரம் செய்து லாபம் பெற முடிகிறது. எந்தத் தொழில் செய்தாலும் தாழ்வு மனப்பான்மை இல்லாமல் முன்னேற்றப் பாதையில் உறுதியுடன் செயல்பட முடியும்.

7.நேர்மை:

1 டாலர் பணமும் நூறு கோடி டாலர் நேர்மையும் இருந்தால் போதும் ஈஸியாக ஜெயித்துவிடலாம் என்பது மேற்கத்தியப் பழமொழி. நேர்மை இருந்தால் தோல்வியே கிடையாது. தரம், வாக்குறுதி இவற்றில் நேர்மை இருந்தால் விளம்பரம்கூட இல்லாமல் ஜெயித்துவிடலாம்.

8.மனமும் ஆன்மாவும்:

மனதையும் இதயத்தையும் இலகுவாகவும் மகிழ்ச்சியுடனும் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அப்பொழுதுதான் சமூகத்தில் உறவுகள் மேம்படும். இதில் சரியாக இருந்தாலே லாபம் உறுதி என எழுதி வைத்துக்கொள்ளலாம்.

9.தோற்றம்:

மேற்கூறிய எல்லாவற்றுடன் உங்களின் வசீகரமான தோற்றமும் சேரும்பொழுது வெற்றி இன்னும் அருகில் வந்துவிட்டது என்றே கூறலாம். முதலில் உங்களின் தோற்றம் பேச ஆரம்பிக்கும். பிறகே உங்களது அறிவு, அனுபவம், ஆளுமை எல்லாம். எனவே எளிமையான, சுத்தமான, அழகான உடைகள், எளிய அலங்காரங்கள் இவையே போதுமானது. இத்தகைய தோற்றம் பிறர் மனதில் நம் மீது நம்பிக்கையை வரவழைக்கும்.
9 கிரகங்களும் சாதகமாக அமைந்த ஜாதகம் போல இந்த 9 விஷயங்களும் சரியாக இருந்தால் உங்கள் பயோடேட்டா, பிற்காலத்தில் சக்ஸஸ் சக்ரவர்த்திகளில் இடம் பிடிக்கும்!

9. பெரிய பெரிய ஆசை

கமர்கட்டுக்கும், லாலி பாப்பிற்கும் ஆசைப்படும் குழந்தைகளே இப்பொழுது கம்ப்யூட்டருக்கும், ஒலிம்பிக்ஸிற்கும் ஆசைப்படுகிறார்கள்.

தகுதிகளை வளர்த்துக்கொண்டிருக்கும் பருவத்திலேயே அவர்களுக்கு இவ்வளவு பெரிய ஆசை இருக்கிறது. தகுதிகளை, படிப்பு, அனுபவம், பொது அறிவு எனப் பல பிரிவுகளில் வளர்த்துக் கொண்டுள்ள நாம் இன்னும் எவ்வளவு பெரிய இலக்குகளுக்கு ஆசைப்பட வேண்டும்.

வாழ்வது ஒருமுறை. அதில் மன திருப்தியுடன் சாதித்தோம், சம்பாதித்தோம்.. ஏழை எளியவர் நான்கு பேருக்கு உதவினோம் என்ற சந்தோஷத்தை எல்லாம் ருசி பார்க்க வேண்டாமா?

எப்படிப்பட்ட லட்சியம்:
இளங்கலை, முதுகலை பட்டப்படிப்புகளை முடித்தாயிற்று. அடுத்து மேலும் படிப்பதா? கிடைத்த வேலையில் சேர்வதா?

நம் நாட்டில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் நடுத்தர வர்க்கம் என்பதால் கிடைத்த வேலையில் சேர்வது என்று முடிவு செய்கின்றனர்.

இந்தத் தகுதிக்கு ரூ.4,000தான் ஊதியம் கிடைக்கும் என்றால், ஆறே மாதத்தில் ரூ.10,000 என்று ஊதியம் பெறுமளவுக்கு உயர வேண்டும் என்ற லட்சியம் வைத்துக்கொள்ளலாம். அதற்காக பன்னாட்டு நிறுவனத்தில் உள்ள வேலைக்குத் தாவலாம். அல்லது இருக்கும் நிறுவனத்தின் வளர்ச்சிக்கு அசாதரணமாக உழைத்து, புதிய நுட்பங்களை செயல்முறைப்படுத்தி மேலதிகாரி அல்லது நிறுவனரிடம் நன்மதிப்பைப் பெற வேண்டும்.

நன்மதிப்பு மட்டும் ஊதியத்தை உயர்த்திவிடாது. நிறுவனத்திற்கே உங்கள் திறமையால், முயற்சியால் லட்சக்கணக்கான லாபம் கிடைத்திருக்க வேண்டும். அப்பொழுதுதான் ஆயிரக் கணக்கில் உங்களுக்கு லாபம் அதிகரிக்கும்.

எந்த லட்சியத்திலும் நேர்மையும் உண்மையும் இருப்பது அவசியம். நல்லெண்ணத்துடன் கூடிய லட்சியம் நல்ல பலன்களைத் தரும். எப்படி என்றால், நிறுவனத்திற்குக் கிட்டும் லாபம் அதிகரித்ததால் ஊதிய உயர்வு உங்களுக்கு மட்டும்தான் கிட்டும். ஆனால் லாபத்தில் குறிப்பிட்ட சதவிகிதம் போனஸ் என்ற விதியின்படி ஊழியர்கள் அனைவர்க்கும் அதிகப்படியான வருமானம் அந்த வருடம் கிடைக்கும். அதற்கு மூலகர்த்தா நீங்கள் என்ற உண்மையை நினைத்துப் பாருங்கள். எத்தனை ஆனந்தமாக இருக்கிறது?

நீங்கள் ஒரு நிறுவனராகி, 100 ஊழியர்களுக்கு போனஸ் வழங்கி மகிழ்விப்பது ஒரு லட்சியமாக இருந்தாலும், அந்த நிறுவனத்தின் ஊழியர் நிலையிலிருந்தபடியே அனைவருக்கும் அதிக போனஸ் வழங்கியுள்ளீர்கள்.

இது எப்படி சாத்தியமாயிற்று-? வேலையை மட்டும் செக்குமாடு போல மாங்கு மாங்கு என்று செய்யாமல், இது எனது நிறுவனமாக இருந்தால் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் என்று விரும்புவேன், திட்டம் தீட்டுவேன், செயல்படுவேன், சிக்கனமாக இருப்பேன் என்று எண்ணிச் செயல்படவேண்டும்.

நீங்கள் ஊழியராக இருந்தால் அறிவு, உழைப்பு, விசுவாசம் மூன்றும் மிகமிக முக்கியம். நீங்களே நிறுவனராக இருந்தால் சம்பந்தப்பட்ட துறை சார்ந்த அறிவு, புதிய எண்ணங்கள், கண்டிப்பு, நேர நிர்வாகம், பேச்சுத் திறமை, ஊழியர் நலனில் அக்கறை இவை எல்லாம் அவசியம்.

புதுப்பித்துக்கொள்ளுங்கள்:
எண்ணம் நிறைவேறும்வரை அயராது செயல்படவேண்டும் என்று பலரும் எப்பொழுதும் படப்படப்பாக இயங்குகிறார்கள். திட்டமிட்டபடி சரியாகத்தான் செயல்படுகிறோமா என்று கவனிக்க வேண்டும்.

ரியல் எஸ்டேட் பிஸினஸ் செய்வதாக இருந்தால் முக்கியமான இடத்தில் நிலம் வாங்க வேண்டும். அந்த முக்கியமான இடத்தை முதலில் கண்டறிய வேண்டும்.

புதிதாக ஓர் ஊருக்குப் போவதாக இருந்தால் அந்த ஊருக்கு எப்படிப் போக வேண்டும்? அந்த ஊரில் என்ன விசேஷம்? என்று நிதானமாகத் தெரிந்துகொள்வோம். பிறகு அங்கு சென்றால் எப்படி மகிழ்ச்சியாக நாட்களை செலவிடலாம்? என்ன பொருள் வாங்கலாம்? என்று நிதானமாக யோசித்து திட்டத்தில் அவ்வவ்பொழுது தேவையான மாறுதல்களை செய்கிறோம். அதே போலவே, லட்சியத்தை அடைவதிலும் ஆர்வம் குறையாமல், அவ்வவ்பொழுது நிதானமாக யோசித்து திட்டத்தை மெருகேற்ற வேண்டும்.

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…

8. எது உங்கள் பலவீனம்?

ஒருவருடைய பலம்தான் அவருடைய சாதனைகளுக்கு முழுமையான காரணமாக இருந்தது என்று கூறமுடியாது. பலவீனமும் பல சாதனைகளுக்குக் காரணமாக அமையும்.

எப்படி என்றால், அவர்கள் தங்களின் பலவீனங்களிலிருந்து கற்றுக்கொண்ட கசப்பான அனுபவங்களிலிருந்து பல உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள். பிறகு பலவீனத்தை களைந்துவிட்டு, அதன் மூலம் கிடைத்த அனுபவத்தை அஸ்திவாரமாக மாற்றும்போது வெற்றிபெறுவது சாத்தியமாகிறது.

பலவீனத்தைக் கண்டுபிடியுங்கள்:
“நான் சொன்னால் சரியாக இருக்கும். நான் செய்வதில் தவறே இருக்காது. நான் 100% சரியாக நடந்துகொள்கிறேன்” என்றுதான் அநேகம் பேர் நினைத்துக்கொள்கிறார்கள். மற்றவர்கள் சுட்டிக்காட்டும் குறைகள் அல்லது பலவீனங்கள் நிஜமாகவே நம்மிடம் உள்ளதா? என்று நேர்மையாக சிந்தித்துப் பார்த்தால் கண்டுபிடித்துவிடலாம்.

“நீ ஒரு சோம்பேறி” என்று யாராவது கூறினால், “இல்லை, இல்லை. நான் நிதானமாக தெளிவாகச் செய்கிறேன்” என்று ஒரு விளக்கம் சொல்லிக் கொள்வது. இதுபோல் ஒவ்வொருவரிடமும் சில குறைகளுக்கு அதை நிறை போலக் கூறும் பதில் ஒன்று இருக்கும்.

“நீ மிகவும் படபடப்பாக இருக்கிறாய்.”
– “இல்லை. நான் மிகுந்த சுறுசுறுப்பு.”
“என்ன இருந்தாலும் அதை நீ சொல்லியிருக்க வேண்டாம்.”
– “நான் உண்மையைத்தான் சொன்னேன். அதில் தவறில்லை.”
“மிகவும் பிடிவாதமாக இருக்கிறாய்.”
– “என் கொள்கையில் நான் உறுதியாக இருக்கிறேன்.”

இப்படி பலப்பல விஷயங்களில் பலவீனங்கள் நம்மில் இருப்பதாகவே ஏற்றுக்கொள்ளாத வரை நாம் அடையும் மகிழ்ச்சியும், வெற்றியும் குறைவானதாகவே இருக்கும்.

எனவே, மற்றவர்களின் விமர்சனங்களை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாம். ஆனால் அவர்கள் சொல்வதில் உண்மை இருக்கிறதா என்று ஒருமுறையேனும் பரிசீலனை செய்யுங்கள். பலவீனத்தை உணர்ந்தால் நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்திக்கொள்ளலாம். அதனால் அபரிமிதமான வெற்றிகளை அடையலாம்.

பலத்தை உபயோகியுங்கள்:
விளையாடும்பொழுது நாம் தோற்காமல் இருக்க எவ்வளவு பிரயத்தனப்படுவோம். அதே சமயம் முதலாவதாக வருவதற்காக எவ்வளவு பலத்துடன், விரைவாகச் செயல்பட வேண்டுமோ அத்தனையும் நம் முழுபலத்தையும் உபயோகித்து விளையாடுவோம். அதேபோல லட்சியத்தை நோக்கி முன்னேறும்போது முழுமையான திறமையை, பலத்தை உபயோகிக்க வேண்டும்.

சில உதவிகளை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்:
சதுரங்க விளையாட்டு வீரர் விஸ்வநாதன் ஆனந்த் எப்படி அபாரமாக விளையாடுகிறார்? சதுரங்க விளையாட்டுக்கு மிகவும் தேவையானது ஞாபக சக்திதான். அது அவரிடம் உள்ளதால்தானே ஒவ்வொரு முறையும் வெற்றி வாகை சூடுகிறார்.

ஆனால் அதே விஸ்வநாதன் ஆனந்த் போட்டிகளுக்கு புறப்படும்போது, தனது லக்கேஜ், விமான டிக்கெட் என்று முக்கியமானவற்றைக்கூட எடுத்துச் செல்ல மறந்துவிட்டு ஏர்போர்ட் சென்றுவிடுவாராம். அவரது தாயார், மனைவி இவர்கள் மிகவும் சிரத்தை எடுத்து ஞாபகப் படுத்திக்கொண்டே இருப்பார்களாம்.

வெளிநாட்டிலிருந்தாலும் புறப்படும் சமயத்தில் தொலைபேசியில் அழைத்து, இதை எடுத்தாயா? அதை எடுத்தாயிற்றா? என்று நினைவூட்டுவார்களாம். பலவீனங்களை சரிசெய்ய முடியாத சமயங்களில் நம்பிக்கைக்கு உரியவர்களின் உதவியை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

நிறுவன மேலாண்மையிலும் அவ்வாறேதான். நமக்குத் தெரியாத நுணுக்கமான விஷயங்களை, அத்துறையில் தேர்ந்த நபர்களை பணிக்கமர்த்தி வேலைகளைச் செவ்வனே செய்து முடிக்கலாம்.

எல்லைகளைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்:
நீங்கள் நல்ல பேச்சாளராக இருக்கலாம். அதற்காக ஒரு நாளைக்கு மூன்று நிகழ்ச்சிகளுக்கு ஒப்புக்கொள்ளக் கூடாது. நல்ல நடன சிரோன்மணியாக இருக்கலாம். அதற்காக காலை, மாலை, இரவு என்று முழுவதுமாக ஒப்புக் கொண்டுவிட்டால் என்ன ஆகும்-? சோர்ந்துபோய் விடுவதுடன், தம் வேலையில் தரம் குறைந்துவிடும்.

எனவே, பலவீனங்களிலிருந்து பெறும் அனுபவங்களைக் கொண்டு பலங்களைப் பெருக்குங்கள். அசைக்க முடியாத ஒரு வெற்றிக் கோட்டையைக் கட்டுங்கள்.

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…

7. உள நடுக்கம் உயர்வைத் தடுக்கும்!

நில நடுக்கம் நேரும்போதெல்லாம் வெட்டவெளிக்கு வந்துவிடுமாறு நிலவியல் நிபுணர்கள் சொல்கிறார்கள். பூமி பிளந்து இறந்தவர்களைவிடவும் வீடு இடிந்து முடிந்தவர்களே அதிகம். அடைந்து கிடக்கும் வீட்டைத் துறந்து, விரிந்து பரந்த வெட்டவெளிக்கு வரும்போது வாழ்க்கை பாதுகாப்பாகிறது.

இது நிலநடுக்கத்திற்கு மட்டுமல்ல. உள நடுக்கத்திற்கும் உள்ளபடி பொருந்தும். தானே எழுப்பிக் கொண்ட சந்தேகச் சுவர்கள், தலைக்கு மேல் எழுப்பிக் கொண்ட தன்னலக்கூரை, ஆகாயத்தின் அறிமுகம் தடுத்து அடைத்து வைத்திருக்கும் சிந்தனை ஜன்னல்… இவையெல்லாம் உள நடுக்கம் வரும்போது உயிர்குடிக்கும் அபாயங்கள்.

வான் பதறும்போதும் தான் பதறாத தன்மையே வெற்றியாளரின் விலாசம். உள்ளம் பதறும்போதெல்லாம் உலகத்தோடு கலந்துவிடுங்கள். தானே பெரிதென்று தருக்கி நிற்பவன் தடுமாறும்போது சாய்ந்து கொள்ளத் தோளின்றி சிரமப்படுவான். எனவே வாழ்வின் மையத்திற்கு வாருங்கள்.

விரிந்துகிடக்கும் வாழ்க்கைப் பரப்பில் நிற்க நிற்க மனது விரியும். நம்பிக்கை வளரும். உறவுகள் பலப்படும். உயர்வுகள் வசப்படும்.

பதற்றத்தால் செயல்புரிந்து பலதையும் சாதிக்கப் பார்ப்பது தோல்விக்கு வழி. “அவசரத்தில் கைவிட்டால் அண்டாவிற்குள் போகாது” – இது அர்த்தமுள்ள பழமொழி.

பதற்றம், தன் எண்ணத்தைத் தெரிவிக்கும் முயற்சியில் இருக்கும் நாக்கை நசுக்கும். பொய்களைப் படிக்க வைக்கும். நம்ப முடியாத உறுதிமொழிகளை வாரிக் கொடுக்கச் சொல்லும். பிறர் சிரிப்பதையும் அறியாத தவிப்பில் தள்ளும்.

நம் மீது பிறர் கொண்டிருக்கும் குறைந்தபட்ச நல்லெண்ணத்தையும் குலைக்கும். பதற்றம் பிறக்கும்போது மனம் காட்டும் பாதையிலே செல்லாமல் அற நூல்களை அள்ளிப் படியுங்கள். ஆன்றோர் மொழிகளை ‘சிக்’கெனப் பிடியுங்கள். “பெரியவர்களின் பொன்மொழிகள், வழுக்கும் நிலத்தில் விழாமல் காக்கும் ஊன்றுகோல் போன்றவை” என்கிறார் வள்ளுவர்.

“இழுக்கல் உடையழி ஊற்றுக்கோல் அற்றே
ஒழுக்கம் உடையார்வாய்ச் சொல்” (415)
என்பது திருக்குறள்.

மனசின் இருட்பரப்பில் அறிவு வெளிச்சம் பரவ வேண்டிய பொழுதுகள், பதற்றப் பொழுதுகள். தாளாத பதற்றம் என்பது தற்காலிகப் பைத்தியம். குடிபோதையினும் கொடும் போதை.
உயர்ந்தோர் பலரின் இலட்சியங்களை அவசரக்காரர்கள் கை பதறிப் போட்டுடைக்கும் பரிதாபம் பல இடங்களிலும் நிகழ்கிறது.

வாழ்க்கை என்கிற அற்புதத்தைக் கூடப் பதற்றத்தால் போட்டுடைக்கிறார்கள் மனிதர்கள் என்பதைத்தான் சித்தன் ஒருவன் சிரித்தபடி பாடினான்.
ஆன்மா என்கிற ஆண்டி, பிரம்மன் என்கிற குயவனிடம் பத்து மாதங்கள் கெஞ்சிப் பெற்று வந்த உடம்பு என்கிற குடத்தைப் பதற்றத்தாலும் தலைகால் புரியாத தருக்கத்தாலும் போட்டுடைக்கும் கதைதான் வாழ்க்கை என்கிறான் அவன்.
“நந்தவனத்தில் ஓர் ஆண்டி – அவன்
நாலாறு மாதமாய்க் குயவனை வேண்டி
கொண்டு வந்தான் ஒரு தோண்டி – அதைக்
கூத்தாடிக் கூத்தாடிப் போட்டுடைத்தாண்டி!”
என்பது அந்தப் பாடல்.

பதற்றம் படுத்தும் பாட்டைப் புரிந்து கொண்ட யாரும், அதை மனசுக்குள் மையம் கொள்ள அனுமதிக்க மாட்டார்கள். தீமை நிகழ்ந்துள்ளதா என்பதைத் தீர விசாரித்துத் தெளிந்து, முதிர்ந்த கண்ணோட்டத்தோடு முடிவெடுப்பார்கள்.

பதற்றத்தின் கருவில் பிறக்கும் அவசரம், அரக்கக் குழந்தை. எதையும் உடைக்கும். எதையும் சிதைக்கும். துளிகூட யோசிக்காமல் தேன்கூட்டைக் கலைக்கும்.

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…

6. உலகம் திறந்தது; உள்ளம் திறந்ததா?

        பணிவாய்ப்புக்கான பரிந்துரைகள் என்பதை இந்தத் தலைமுறை அறிந்திருக்க எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. தகுதி, முன்னுரை எழுத, ஆற்றல், அணிந்துரை எழுத, நேர்முகத்தேர்வு நிறைவுரை எழுதி, திறமையாளர்களின் காத்திருப்பை நிறைவு செய்கிறது.

தங்கள் நிறுவனத்திற்குத் திறமையாளர்களே தேவை என்பதை முழுமையாக நம்பும் நிறுவனங்கள், சர்வதேச எடைக்கற்களை சந்திக்க வைக்கிறார்கள். அதன்பிறகே தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.

எனவே தகுதியின் உச்சத்தில் தலையெடுக்கும் இளைஞர்கள்தான் உயரிய இடங்களில் உட்கார முடிகிறது-. கல்வி, ஆற்றல், களப்பணி அனுபவம், முடிவெடுக்கும் திறமை, முத்திரை பதிக்கும் புத்திசாலித்தனம், இத்தனையும் வேண்டியிருக்கிறது இந்திய இளைஞனுக்கு. சராசரி அறிவும், செயல்படத் தூண்டும் மனதும் கூடிப்பழகுவதைத் தடுக்கும் கூச்சமும்தான் இளைஞனுக்குள்ளேயே  இருக்கிற எதிரிகள்.

தாழ்வு மனப்பான்மைதான் இத்தனை தடைகளுக்கும் மூலவேர். தாழ்வு மனப்பான்மையைத் தகர்க்கும் ஆயுதம் அறிவுதான். அறிவைத் தேடும் அனல் வேகம் உள்ளுக்குள் ஊற்றெடுத்தால் வாழ்க்கை நெடுகத் தெளிவுதான்.

போருக்குப் படைக்கலன் சேகரிக்கும் வீரன் போன்ற விறுவிறுப்போடு அறிவை சேர்க்கும் ஆர்வம்தான் அடிப்படைத்தேவை.

இன்றைய பொழுதுபோக்கு சாதனங்களின் பலமும் பலவீனமும் அவற்றின் விரிந்த பரப்புதான். நன்மை தீமை இரண்டையுமே எல்லையில்லாத அளவுக்கு அள்ளிக் கொள்ளலாம்.
தேர்ந்தெடுக்கும் திறமை மட்டும் இருந்தால் போதும். வாழ்வை வெல்ல வசதிகளும், தகவல்களும் கடையப்பட்ட வெண்ணெய் போலக் கைக்கு வந்து சேரும்.

உலகம் தன் கதவுகளை விரியத் திறந்திருக்கும் விஞ்ஞானப் பொழுதுகள்தான் விழிப்பாய் இருக்க வேண்டிய வேளை.பாற்கடலைக் கடைந்தபோது, நஞ்சும் அமுதும் அடுத்தடுத்த வந்த அதேநிலைதான் அறிவியலைக் கடையும்போதும் காணப்படுகிறது.

நஞ்சை மறுக்க வேண்டும் அல்லது செரிக்க வேண்டும். அதன்பின் கிடைக்கும் அமுதமெல்லாம் நமக்கு!இந்த வாழ்க்கைக் கோட்பாட்டை வகுத்துக் கொண்ட இளைஞர்கள், நாளைய சமூகத்தின் தொற்றுகளை மாற்றும் நோயெதிர்ப்பு சக்தியாய்த் தங்கள் அறிவையே கொள்வார்கள்.

அதன் மூலம் வாழ்க்கையை வெல்வார்கள். சிலருக்கு இன்று கனவுகளை மட்டுமே காண முடிகிறது. அதில் ஒரு சதவிகிதத்தை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வரச் சொன்னாலும் நடுக்கம் ஏற்படுகிறது.

உண்மையில் கனவின் உக்கிரம் கூடக்கூட அறிவின் பசி அதிகரிக்கும். இருண்ட பாதையில் பாதம் பதிக்க கனவின் வெளிச்சமே ஒளிகொடுக்கும். கனவும் அறிவும் கையிலுள்ள ஆயுதங்கள். அணையாத தீபங்கள்!

பரிந்துரைகளை மறந்துவிடுங்கள், தகுதியுரைகளை எழுதிவிடுங்கள்!

உலகம் திறந்திருக்கிறது, உள்ளம் திறந்திடுங்கள். உயர்வுகளை வரவிடுங்கள்!

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…

5. உள்ளே ஒரு குழந்தை!

ஒவ்வொரு மனிதனின் உள் மனதிலும் உறங்கிக்கிடக்கிறது ஒரு குழந்தை. அது கட்டாய உறக்கமென்றும் சொல்லலாம். கையாலாகா உறக்கமென்றும் கொள்ளலாம். விளையாட்டுக் குணம் முடங்கியபிறகு, வியாபாரக் கண்ணோட்டம் தொடங்கிய பிறகு, தூங்கப் போனது அந்தக் குழந்தை.

தனக்குள் இருக்கும் குழந்தையை விழிப்பு நிலையிலும் வைத்திருப்பவர்கள் ஞானிகளும் கவிஞர்களும். அதனால்தான் ஞானிகளை “சேய்போல் இருப்பர் கண்டீர்” என்று பழம்பாடல் ஒன்று பேசுகிறது. கவிஞர்களின் குழந்தை மனதுக்கு நடைமுறை உதாரணங்கள் நிறைய உண்டு.

குழந்தைத்தனம் என்பது வாழ்வின் பெரிய வரம் என்பதை எத்தனையோ பேர் உணராமலேயே இருக்கிறார்கள். குழந்தைத்தனம் என்பதன் முதல் அடையாளம், திறந்த மனம்.

எதையும் புதிதாய்க் காணும் எண்ணம் இருந்தால் உள்ளம் உற்சாக ஊற்றாகும். சந்தோஷக் காற்றாகும். புதிய தகவலின்மீது நம் பழைய பதிவுகளின் நிழல் பதியும் போதெல்லாம் காட்சிக் குழப்பம் ஏற்படுகிறது.

குழந்தைகளின் மனம், புத்தம் புதிய கண்ணாடி. அருகே வருவதை அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது. காட்சித் தெளிவில்தான் நிறைகளும் குறைகளும் நேர்படத் தெரிகின்றன.

மாசாலும் தூசாலும் மங்கி, ரசம் போன கண்ணாடிகளில் காட்சி மங்கலாய்த் தெரிவதுபோல ரசனை போன மனதில் வாழ்க்கையே மங்கலாகத்தான் தெரிகிறது.

குழந்தைத்தனத்தின் இன்னொரு தன்மை, நம்பிக்கை. அனாவசியமான அவநம்பிக்கைக்கு அங்கே இடமில்லை. அதனால்தான் வேகமாய் ஓடும்போது வழி நேர்ந்தால்கூட விழுந்த வேகத்திலேயே எழுந்து, குதித்தோடுகிறது குழந்தை.

வளர்ந்தபிறகோ, விழுந்தால் எழுந்துகொள்ளவே நேரம் பிடிக்கிறது. அது மட்டுமா? விழுந்ததால் விளைந்த வலியை விடவும் அந்த அவமானத்தின் வலியே அதிகமாயிருக்கிறது. ஓட மறுத்து மெல்ல மெல்ல நடக்கத் தோன்றிவிடுகிறது.

தோல்விகளைத் துடைத்துவிட்டுக்கொண்டு குதித்தோடும் குணத்தைக் குழந்தைப் பருவத்தில் இழந்துவிட்டு, “பெரிய” மனித வாழ்க்கையில் பயனேதும் இருக்கிறதா என்ன?
குழந்தைப் பருவத்தில் போட்டி மனப்பான்மை இருக்கும், என்றாலும் எதிரிகள் இருக்க மாட்டார்கள். போட்டிகளையே விளையாட்டாய்ப் பார்க்கும் பக்குவம், பிள்ளைப் பருவத்தில் இருக்கிறது. விளையாட்டைக் கூடப் போட்டிகளாய் விளங்கிக்கொள்ளும் வீம்பும் பகையும் வளர வளர… வளர்கிறது.

உள்ளே உறங்கும் குழந்தையை எழுப்பி விடும்போதுதான் வாழ்க்கை அர்த்தமுள்ளதாகிறது. அறிவோடு உணர்வும், செயலோடு கனவும் சேர்கிறது. பார்வையில் தெளிவும் பிறக்கிறது. பூட்டிய மனதும் திறக்கிறது. “இன்று புதிதாய்ப் பிறந்தோம்” என்று பாரதி இதைத்தான் சொன்னான்.

வீழ்ச்சிகளைப் பெரிதாய்க் கருதினால் எழுந்துகொள்ள முடியாது. இப்போது சொல்லுங்கள்! உள்ளே தூங்கும் குழந்தையை என்ன செய்வதாய் உத்தேசம்? உங்களுக்குள் உள்ள குழந்தை தூங்குகிறதா விழித்திருக்கிறதா என்று சோதித்துப் பாருங்கள். அன்று, “அணில், ஆடு” என்று பாடப் புத்தகத்தில் பார்த்தபோது எழுந்த பரவசம், இன்று அணிலையும் ஆட்டையும் நேர்படக் காண்கையில் நேர்கிறதா என்று உங்களை நீங்களே கேளுங்கள்.

மனதுக்குள் ஊற்றெடுக்கும் உற்சாகத்தை வெளிப்பட அனுமதிக்கிறீர்களா வெறும் புன்னகையாய் மட்டும் வெளிப்படுத்துகிறீர்களா என்று பாருங்கள்.

சிரிப்போ அழுகையோ சீறி வெளிப்படுகிறதா அல்லது உங்கள் பகீரத முயற்சியால் புதைந்து போகிறதா என்று பரிசோதியுங்கள். குழப்பங்களுக்கு மத்தியில் குடியிருந்தது போதும்… அந்தக் குழந்தையை எழுப்புங்கள்.

நீங்களாக வாழ்க்கையை எதிர்கொள்வதில் தயக்கமிருந்தால், அந்தக் குழந்தையை அனுப்புங்கள்.

மரபின் மைந்தன் ம.முத்தையா
வெற்றிச் சிறகுகள் விரியட்டும் நூலிலிருந்து…